ΑΠΝΟΙΑ ΜΝΗΜΗ , ΜΙΑ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ ΤΗΣ ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΥ - της Μαρία Γεωργούλη στο Transmission blog

Τρίτη, 15 Ιανουαρίου 2019
Την Τετάρτη 28 Νοεμβρίου 2018 είχα την μεγάλη χαρά να παρευρεθώ στην Παρουσίαση της ποιητικής συλλογής Άπνοια Μνήμη της Κατερίνας Θανοπούλου, από τις Εκδόσεις « Άπαρσις». Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στο Πολιτιστικό Κέντρο Δήμου Αθηναίων « Μελίνα Μερκούρη», σε έναν πανέμορφο και πολύ ιδιαίτερο χώρο στον οποίο εκτέθηκαν οι πίνακες του Παναγιώτη Σιάγκρη που κοσμούν το βιβλίο και προσυπογράφουν το συναίσθημα που είναι καταιγιστικό σε όλα τα ποιήματα της Κατερίνας. 
 
Εκεί μίλησαν πολλοί καταξιωμένοι άνθρωποι του χώρου, διανοούμενοι που τίμησαν την Κατερίνα και που δεν χρειάζονται συστάσεις όπως ο κύριος Κώστας Γεωργουσόπουλος, συγγραφέας-κριτικός λογοτεχνίας, η κυρία Νάντια Βαλαβάνη, συγγραφέας, ο κος Θανάσης Νιάρχος, συγγραφέας και η κυρία Άννα Παπαδημητρίου- Τσάτσου, νομικός, ενώ απήγγειλε η κυρία Πέπη Ρηγοπούλου, ομότιμος καθηγήτρια ΕΚΠΑ. Παρέμβαση έκανε ο κύριος Βασίλης Καλαμαράς, λόγιος, κριτικός βιβλίου και επιμελητής της συλλογής. Αυτό για την Κατερίνα ήταν μια ιδιαίτερη τιμή και σε συνδυασμό με το γεγονός ότι όλοι παρακολούθησαν την βραδιά με το βιβλίο ανοιχτό και με ενεργό συμμετοχή, έδωσαν τις καλύτερες προδιαγραφές στην « Άπνοια Μνήμη » να ξεκινήσει το ταξίδι της με αφετηρία τις εκδόσεις « Άπαρσις » και την υπέροχη βραδιά της παρουσίασης.
Η αλήθεια είναι ότι την Κατερίνα είχα την ιδιαίτερη χαρά να την συναντήσω μήνες πριν, και ομολογώ ότι από την πρώτη στιγμή της συνάντησής μας, με σαγήνευσε με την αυθεντικότητά της. Το ίδιο συνέβη και με τα ποιήματά της που φέρουν βαθύτατα το προσωπικό της στίγμα και αποτίνουν φόρο τιμής στον επί 30 χρόνια σύντροφό της ζωής της, Παναγιώτη. Γεμάτα βαθύ κι απέριττο συναίσθημα που πηγάζει αβίαστα μέσα από εικόνες που κατακλύζουν όλο το είναι του αναγνώστη και ξυπνούν τις πιο βαθιές του μνήμες. Μνήμη, σιωπή, μοναξιά, απελπισία, απώλεια, ελπίδα, πόνος, θάνατος, έρωτας, άγγιγμα, αγκαλιά, δάκρυ, χρόνος, το πρόσκαιρο της ύπαρξης, όλες έννοιες και συναισθήματα που χορεύουν με τη μαεστρία της Κατερίνας ένα αρμονικό μπλουζ, το μπλουζ της ζωής. Της ζωής και της σκέψης που συνδέονται άρρηκτα, αφού όπως και η ίδια χαρακτηριστικά μου είπε « Εάν σκέφτεσαι πολύ δε ζεις. Εάν ζεις πολύ, δεν σκέφτεσαι ». Όντως η ζωή κατακλύζει αβίαστα κάθε της στίχο, σε όλες της τις αποχρώσεις και θριαμβεύει μέσα από αυτό το συγκλονιστικό ταξίδι, την βαθιά κατάδυση στο συναίσθημα, με τόση απλότητα που αφήνει τη δύναμη των λέξεων και των εικόνων της να φανεί ολόγυμνη και απολαυστική. Είναι εμφανές από την πρώτη στιγμή αυτό ακριβώς που μου είπε και η ίδια η Κατερίνα στη συνάντησή μας, ότι η ποίησή της δεν είναι μια ελιτίστικη ποίηση, αλλά μια ποίηση «από καρδιάς». 
Άνθρωπος χωρίς μνήμη δεν υπάρχει για την Κατερίνα. Ο τίτλος της ποιητικής της συλλογής « Άπνοια Μνήμη» μόνο τυχαίος δεν είναι. Αυτή η έννοια της άπνοιας, δηλαδή το να ασφυκτιάς και μην μπορείς να ανασάνεις απετέλεσε το ιδανικό ουσιαστικό που η Κατερίνα επέλεξε να προσδιορίσει τη Μνήμη και να πάρει ρόλο επιθέτου υποδεικνύοντας αυτή την μεταβατική προσωπικά και κοινωνικά περίοδο με όλες τις αλλαγές που βασανιστικά επέφερε.
 
Και φυσικά αποτελεί τη συνέχεια την πρώτης της ποιητικής συλλογής με τίτλο « Λαβύρινθος Μνήμη » που εκδόθηκε το 2015 και την οποία η Κατερίνα εμπνεύστηκε από την λαβυρινθώδη κατάσταση που βίωνε σε προσωπικό αλλά και κοινωνικό επίπεδο. 
 
Το μήνυμα είναι αισιόδοξο όπως και η ίδια μου επιβεβαίωσε. Ο αναγνώστης μέσα από τους στίχους της στέκεται όρθιος με όλες του τις δυνάμεις. Ζει με το να τιμά, να σέβεται, να θυμάται, να σέβεται και στο τέλος της προσπάθειας ξεπερνάει τις απώλειες και συνεχίζει. Χείμαρρος συναισθημάτων το κάθε της ποίημα ακόμη και το πιο σύντομο. Μυρίζει αγάπη και ακεραιότητα συναισθημάτων. 
 
Επιτρέψτε μου να σας αφήσω με αγαπημένους μου στίχους από τα ποιήματα της Συλλογής « Άπνοια Μνήμη», « Αλαργινή Παρατήρηση» και «Το μπλουζ της μνήμης». Λόγια απλά, αλλά μεστά που σε συνεπαίρνουν αισθησιακά στο συναίσθημα, στην αγάπη και το άρωμά της, με κάθε στίχο.
 
« Σωπάστε.
Ήχοι-εικόνες
έρχεσθε βογγώντας,
εκεί στην εκδίκηση του χρόνου
ζητάτε δικαίωση.» 
 
Επίσης από το « Αλαργινή παρατήρηση »:
 
« Κοίτα ψηλά
Κοίτα μακριά
Αλάργα θωρείς αλλιώς το μονοπάτι,
εντός του χάνεσαι.»
 
Και από « Το μπλουζ της μνήμης»
 
« Ανταμώνω τις οσμές των στιγμών 
-με τις εικόνες του μυαλού-
Σε στιγμιότυπα καρέ-καρέ.»
 
Αφήστε το σχόλιό σας