Filter by:

Clear All
Min: 7,00€ Max: 40,00€
7 40

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ

Προβολή ως Πλέγμα Λίστα
Ταξινόμηση ανά
Εμφάνιση ανά σελίδα

Η ΧΟΡΤΟΦΑΓΟΣ ΤΙΓΡΙΣ

Τσιλιούκας, Στέλιος
Ο Στέλιος Τσιλιούκας γεννήθηκε στην Αθήνα το 1979. Έχει σπουδάσει Φυσική στο ΕΚΠΑ, MSc στους Ναυπηγούς Μηχανολόγους ΕΜΠ, Πολιτικές Επιστήμες και Ιστορία στο Πάντειο. Διδάσκει στο Πρότυπο Γυμνάσιο Ευαγγελικής Σχολής Σμύρνης. Το πρώτο του έργο είναι το graphic novel Το χέρι του Αγίου, το δεύτερο είναι το μουσικό - θεατρικό Η Χορτοφάγος Τίγρις, το οποίο ανέβηκε στο θέατρο Αλκμήνη (2018).

Ο Στέλιος Τσιλιούκας γεννήθηκε στην Αθήνα το 1979.
Έχει σπουδάσει Φυσική στο ΕΚΠΑ, MSc στους Ναυπηγούς
Μηχανολόγους ΕΜΠ, Πολιτικές Επιστήμες και Ιστορία
στο Πάντειο. Διδάσκει στο Πρότυπο Γυμνάσιο Ευαγγελικής Σχολής
Σμύρνης. Το πρώτο του έργο είναι το graphic novel Το χέρι του
Αγίου, το δεύτερο είναι το μουσικό - θεατρικό Η Χορτοφάγος Τίγρις,
το οποίο ανέβηκε στο θέατρο Αλκμήνη (2018).

 

Πού μπορώ να το βρω;

 

 

ΚΥΚΛΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ

Σιδεράκης, Γιώργος
Ο Γιώργος Σιδεράκης είναι Cultural Provocateur. Κυρίως: Συγγραφέας θεατρικών έργων και διηγημάτων, Δοκιμιογράφος, Σκηνοθέτης, Ηθοποιός, Stand-up Comedian, Voice Actor, Χορευτής και Τραγουδιστής. Διδάσκει την Τέχνη του, ενεργός θεατρικά και συγγραφικά, με έργα του να ανεβαίνουν σε σκηνές και χώρους, καθώς και να εκδίδονται (αντίθετα με τον ίδιο). Ιδρυτής της Κυκλικής Τέχνης (Circulart) και Κυκλικού Θεάτρου ειδικότερα, με εμπνευσμένους συνεργάτες του, από τη θεατρική-καλλιτεχνική ομάδα Κύκλος (Circle), προτείνει ένα νέο, ξεκάθαρο, «κυκλικό» τρόπο κατεύθυνσης του μυαλού και της δημιουργίας στην Τέχνη και τη ζωή. Με πρότυπα τους μεγάλους της Τέχνης και της Νόησης (Γκοντάρ, Αϊνστάιν, Άλλεν, Μπέργκμαν, Καράξ, Τζόουνζ κ.λπ.) και κορυφαίο εφόδιο την Φαντασία, ανακαλύπτει την Αχρονία και Ουσία της ζωής μακριά από τα πρότυπα του σύγχρονου μαζάνθρωπου, επινοώντας και δημιουργώντας τάσεις, αντί να τις ακολουθεί. Μερικά ενδεικτικά θεατρικά έργα του: Ο Κύκλος ή το Μηδέν, Σκηνές Ειρήνης, Crip, Clan-destino, Alice in the Box, Η Αρκούδα-Lolita Way, Serendipity Serendipity 2 κ.ά.

…Ο Γιώργος Σιδεράκης είναι Cultural Provocateur. Κυρίως: Συγγραφέας θεατρικών έργων και διηγημάτων, Δοκιμιογράφος, Σκηνοθέτης, Ηθοποιός, Stand-up Comedian, Voice Actor, Χορευτής και Τραγουδιστής. Διδάσκει την Τέχνη του, ενεργός θεατρικά και συγγραφικά, με έργα του να ανεβαίνουν σε σκηνές και χώρους, καθώς και να εκδίδονται (αντίθετα με τον ίδιο). Ιδρυτής της Κυκλικής Τέχνης (Circulart) και Κυκλικού Θεάτρου ειδικότερα, με εμπνευσμένους συνεργάτες του, από τη θεατρική-καλλιτεχνική ομάδα Κύκλος (Circle), προτείνει ένα νέο, ξεκάθαρο, «κυκλικό» τρόπο κατεύθυνσης του μυαλού και της δημιουργίας στην Τέχνη και τη ζωή. Με πρότυπα τους μεγάλους της Τέχνης και της Νόησης (Γκοντάρ, Αϊνστάιν, Άλλεν, Μπέργκμαν, Καράξ, Τζόουνζ κ.λπ.) και κορυφαίο εφόδιο την Φαντασία, ανακαλύπτει την Αχρονία και Ουσία της ζωής μακριά από τα πρότυπα του σύγχρονου μαζάνθρωπου, επινοώντας και δημιουργώντας τάσεις, αντί να τις ακολουθεί. Μερικά ενδεικτικά θεατρικά έργα του: Ο Κύκλος ή το Μηδέν, Σκηνές Ειρήνης, Crip, Clan-destino, Alice in the Box, Η Αρκούδα-Lolita Way, Serendipity Serendipity 2 κ.ά.

 

Πού μπορώ να το βρω;

 

 

Ο κος... ΤΑΔΕ

Μάνος, Δημήτρης
… Αν το θέατρο δεν είναι τόπος απόδρασης ή χλοερός τόπος ψυχαγωγίας, αλλά μια χρήσιμη, ίσως και επώδυνη συνάντηση με τη συνείδησή μας, την ατομική και τη συνολική, τότε στ’ αλήθεια το έργο του Δημήτρη Μάνου, με τις δραματικές του υπομνήσεις εξελίσσεται και λειτουργεί μέσα στους ακατάλυτους όρους του Αριστοτελικού «Καλού κ’ αγαθού». Ν. Ν.

… Αν το θέατρο δεν είναι τόπος απόδρασης ή χλοερός τόπος ψυχαγωγίας, αλλά μια χρήσιμη, ίσως και επώδυνη συνάντηση με τη συνείδησή μας, την ατομική και τη συνολική, τότε στ’ αλήθεια το έργο του Δημήτρη Μάνου, με τις δραματικές του υπομνήσεις εξελίσσεται και λειτουργεί μέσα στους ακατάλυτους όρους του Αριστοτελικού «Καλού κ’ αγαθού».

Ν. Ν.

B.OUND - ΤΟ ΣΚΗΝΙΚΟ ΠΟΥ ΦΟΒΑΤΑΙ

Λαμπρινίδη, Χριστιάνα
Το B.OUND: ΤΟ ΣΚΗΝΙΚΟ ΠΟΥ ΦΟΒΑΤΑΙ είναι ένα θέατρο που δρά. Είναι ένα θέατρο που εκπαιδεύει τη κοινωνία. Είναι η κοινωνία των πολιτών που δημιουργεί. Δείχνει τρόπο και αποτέλεσμα. Κυρίως αποτέλεσμα, αυτό έχουμε ανάγκη, το αποτέλεσμα. Η πολυπρισματικότητα του, η πολυφωνία του, η πολλαπλή αντιμετώπιση της εξουσίας, η γεωπολιτική συνείδηση που παράγει μοιράζονται, συνδυαλέγονται, ανοίγουν νέους τόπους διαλόγου που μοιράζεται και παράγεται ισότιμα, ισότροπα ενώ θα ανεβαίνει

Το B.OUND: ΤΟ ΣΚΗΝΙΚΟ ΠΟΥ ΦΟΒΑΤΑΙ  είναι ένα θέατρο που δρά. Είναι ένα θέατρο που εκπαιδεύει τη κοινωνία. Είναι η κοινωνία των πολιτών  που δημιουργεί. Δείχνει τρόπο και αποτέλεσμα. Κυρίως αποτέλεσμα, αυτό έχουμε ανάγκη, το αποτέλεσμα. Η πολυπρισματικότητα του, η πολυφωνία του, η πολλαπλή αντιμετώπιση της εξουσίας, η γεωπολιτική συνείδηση που παράγει μοιράζονται, συνδυαλέγονται, ανοίγουν νέους τόπους διαλόγου που μοιράζεται και παράγεται ισότιμα, ισότροπα ενώ θα ανεβαίνει

Στο, B.OUND: ΤΟ ΣΚΗΝΙΚΟ ΠΟΥ ΦΟΒΑΤΑΙ, υπάρχει όλη η Γή και οι συνθήκες της: πόλεμος, ειρήνη, σύγκρουση, κατοχή. Υπάρχουν οικονομικοί, ταξικοί, σεξουαλικοί, μεταναστευτικοί, θρησκευτικοί, φυλικοί εαυτοί. Μιλάνε, διηγούνται και πράττουν. Οι ιστορίες των διαβατηρίων κατασκευάζουν, αποδομούν, ανακατασκευάζουν αυτούς τους εαυτούς συνδέοντας χώρες, τόπους, αλήθειες. Το έργο διαπραγματεύεται τον εκτοπισμό και την υπηκόοτητα. Υπάρχουν πολλαπλοί εκτοπισμοί, πολλαπλές μετακινήσεις πληθυσμών. Βίαιες και «επιλεγμένες». Το έργο εκπαιδεύει το κοινό καλώντας το να συνπαράξει νόημα, γνώση, ανάλυση της δικής του εμπειρίας. Η δυνατότητα του είναι η κατανόηση, η σύνδεση, η αποδοχή της διαφορετικότητας ως σώμα του ίδιου του εαυτού. Δημιουργεί τις συνθήκες μοιράσματος της γνώσης: εμπειρία, αντίληψη, συνειδητοποίηση. Έτσι το έργο παράγει ειρήνη όσο παίζεται και μετά. Κυρίως μετά γιατί το κοινό έχει αναμιχθεί, έχει ήδη σκεφτεί, μπορεί συνεχίζοντας τη δράση του έργου να πράξει. Και αυτή η προσωπική ελευθερία της πράξης ίσως είναι η «αγαθότερη» ενδυνάμωση της υπηκοότητας, η ουσιαστικότερη δυνατότητα της ένταξης. 

Χ.Λ.

 

Πού μπορώ να το βρω;

BLINDFOLD: Η ΝΥΧΤΑ ΤΟΥ ΚΥΝΗΓΙΟΥ

Σταυρακάκη, Σοφία
Ο Duke και η Donna είναι πολιτικοί κρατούμενοι και υποχρεώνονται στην άσκηση κοινωφελούς εργασίας. Λόγω του αντισυμβατικού τους χαρακτήρα θεωρούνται παραβάτες, πιθανοί ταραξίες και ανατροπείς. Τίθενται στην υπηρεσία της μπουρζουαζίας ως καλλιτέχνες-διασκεδαστές παράγοντας εφήμερη στρατευμένη τέχνη, μόνη μορφή τέχνης στις μελλοντικές τούτες κοινωνίες. Ζωτικός τους χώρος ένα δωμάτιο κλουβί. Η διαπόμπευσή τους ολοκληρώνεται με τις μάσκες λύκων που είναι αναγκασμένοι να φορούν σε κάθε τους εμφάνιση, μιας και οι λύκοι δε "χορεύουν" ποτέ σε τσίρκο.

Ο Duke και η Donna είναι πολιτικοί κρατούμενοι και υποχρεώνονται στην άσκηση κοινωφελούς εργασίας. Λόγω του αντισυμβατικού τους χαρακτήρα θεωρούνται παραβάτες, πιθανοί ταραξίες και ανατροπείς.

Τίθενται στην υπηρεσία της μπουρζουαζίας ως καλλιτέχνες-διασκεδαστές παράγοντας εφήμερη στρατευμένη τέχνη, μόνη μορφή τέχνης στις μελλοντικές τούτες κοινωνίες. Ζωτικός τους χώρος ένα δωμάτιο κλουβί. Η διαπόμπευσή τους ολοκληρώνεται με τις μάσκες λύκων που είναι αναγκασμένοι να φορούν σε κάθε τους εμφάνιση, μιας και οι λύκοι δε "χορεύουν" ποτέ σε τσίρκο.

Στο βιβλίο περιέχεται τόσο το αυθεντικό ελληνικό κείμενο, όσο και το αγγλικό της παράστασης που πρωτανέβηκε στο φεστιβάλ του Μπράιτον.

 

Πού μπορώ να το βρω;

PEACE TALK

Λαμπρινίδη, Χριστιάνα
Το θεατρικό έργο Peace Talk είναι πρόβα συμφιλίωσης, είναι η συμφιλίωση που έγινε πράξη. Είναι ένας τρόπος της Ελλάδας να εξασφαλίζει τη δημοκρατία όταν οι γυναίκες στα σύνορα λένε την αλήθεια. Είναι το δικαίωμα στη σύγκρουση που γίνεται δημιουργική διαδικασία για ειρήνη ανάμεσα στο εγώ και στο συνυπάρχω.

Το θεατρικό έργο Peace Talk είναι πρόβα συμφιλίωσης, είναι η συμφιλίωση που έγινε πράξη. Είναι ένας τρόπος της Ελλάδας να εξασφαλίζει τη δημοκρατία όταν οι γυναίκες στα σύνορα λένε την αλήθεια. Είναι το δικαίωμα στη σύγκρουση που γίνεται δημιουργική διαδικασία για ειρήνη ανάμεσα στο εγώ και στο συνυπάρχω.

 

Πού μπορώ να το βρω;

ΑΥΡΙΟ

Τούμπα, Έφη
Το «Αύριο» αποτελεί την καταγραφή του φόβου και των ανησυχιών που γεννά μια κρίση (κάθε είδους), και πώς αυτά μπορούν να αντιμετωπίζονται μέσω της ανθρώπινης ψυχικής δύναμης. Το έργο γράφτηκε με τέτοιο τρόπο ώστε να μπορούν να συμμετέχουν άτομα με κινητική αναπηρία. Παρουσιάστηκε για πρώτη φορά από την ομάδα ΘΕ.Α.ΜΑ σε σκηνοθεσία Βασίλη Οικονόμου, στο πλαίσιο του φεστιβάλ Σικυώνια 2012 στο Κιάτο Κορινθίας.

Το Αύριο αποτελεί την καταγραφή του φόβου και των ανησυχιών που γεννά μια κρίση (κάθε είδους), και πώς αυτά μπορούν να αντιμετωπίζονται μέσω της ανθρώπινης ψυχικής δύναμης.

Το έργο γράφτηκε με τέτοιο τρόπο ώστε να μπορούν να συμμετέχουν άτομα με κινητική αναπηρία. Παρουσιάστηκε για πρώτη φορά από την ομάδα ΘΕ.Α.ΜΑ σε σκηνοθεσία Βασίλη Οικονόμου, στο πλαίσιο του φεστιβάλ Σικυώνια 2012 στο Κιάτο Κορινθίας.

Στο βιβλίο συμπεριλαμβάνεται η ποιητική συλλογή Χαρακιές της συγγραφέως.

 

Πού μπορώ να το βρω;

Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

Φερούση, Μικέλα
Η συνέντευξη μιας λαϊκής τραγουδίστριας, εν όψει της κυκλοφορίας της αυτοβιογραφίας της, στρέφεται περισσότερο προς την προσωπική της ζωή παρά το έργο της. Ένα θεατρικό έργο για την αγάπη μεταξύ άντρα και γυναίκας - και την έλλειψή της.

Η συνέντευξη της Νάντιας, μιας λαϊκής τραγουδίστριας που μόλις έχει κυκλοφορήσει την αυτοβιογραφία της, στρέφεται περισσότερο προς την προσωπική της ζωή παρά το έργο της. Ένα θεατρικό έργο για την αγάπη μεταξύ άντρα και γυναίκας - και την έλλειψή της.

-----

«Λόγω του επαγγέλματός μου σαν παραγωγός στη δισκογραφία, συνάντησα πολλές Νάντιες. Τραγουδίστριες που διεκδίκησαν επάξια τον τίτλο της ερμηνεύτριας και άλλες που έμειναν καλές φωνές ή στη χειρότερη περίπτωση γλάστρες, που βιοπορίστηκαν στα σκυλάδικα με την ίδια επαγγελματική κυνική της εργάτριας στη φάμπρικα.

Όλες είχαν -τουλάχιστον στην αρχή της καριέρας τους- δύο φωνές σαν αυτές που αναφέρει η Μικέλα: τη φωνή που χαϊδεύει και κολακεύει, και τη σκληρή φωνή της συνείδησης στην οποία συνήθως κλείνουμε τα αυτιά μας. Αναφέρει με διακριτικό τρόπο την ανάγκη που έχουν οι απαίδευτοι καλλιτέχνες της μουσικής να δηλώσουν ότι είναι μορφωμένοι, ότι διαβάζουν φιλοσοφικά κείμενα, λογοτεχνία, ποίηση, και να καλύψουν τα κενά της εκπαίδευσης που δεν πήραν, ο καθένας για δικούς του λόγους. Την ανάγκη να αγαπηθούν όχι για τη δόξα και το χειροκρότημα, αλλά για τον εσωτερικό τους κόσμο. Εν ολίγοις, να αγαπηθούν πραγματικά.

Είναι αξιοθαύμαστη, για μια κοπέλα στην ηλικία της Μικέλας, η ικανότητά της να διεισδύει στην ανθρώπινη φύση και ψυχή. Πιστεύω ότι θα εξελιχθεί σε σημαντική συγγραφέα και της το εύχομαι ολόψυχα, γιατί το αξίζει.»

Από το εισαγωγικό σημείωμα της Ντόρας Ρίζου

 

Πού μπορώ να το βρω;