ΚΡΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΙΩΑΝΝΑΣ Γ. ΧΡΥΣΑΚΗ - "ΠΕΖΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΔΙΧΩΣ (Π) ΟΙΗΣΗ " ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑΣ ΖΑΓΑΡΗ

Τρίτη, 9 Ιουνίου 2020

"Πεζές σκέψεις δίχως (π ) οίηση ", της ποιήτριας Κωνσταντίνας Ζαγάρη από τις Εκδόσεις " Άπαρσις " απαλλαγμένες από έπαρση (= οίηση αρχ.).

Μια καθαρά λιτή αφηγηματικού χαρακτήρα, απέριττη γραφή, που ορίζει " τα σύκα σύκα και τη σκάφη σκάφη ", όπως και η ίδια τουλάχιστον δυο φορές έχει χρησιμοποιήσει τη συγκεκριμένη φράση που φανερώνει ειλικρίνεια ψυχής.
Με χρήση στοιχείων της φύσης, ήλιο, φεγγάρι σε εναλλαγές, νερού με ποτάμι και θάλασσα σκέψεων, προσδοκιών, δυσκολιών, χαρούμενων και θλιμμένων στιγμών ζωής, με παρομοιώσεις, μεταφορές σε αφαιρετική όμως μορφή.
" Κι όμως ούτε ένας δεν θα με δει αν κλάψω κι απόψε " γράφει στο ποίημα << Ας το πούμε "άνοιξη " >>
Περιεκτικός γραπτός λόγος με νοήματα μεγάλα στο εσωτερικό του. Σαν μια κρυφή ομολογία η εν λόγω ποιητική συλλογή εσότερων σκέψεων, μοίρασμα της μοναξιάς που ενίοτε την καταβάλλει, παραδοχή ενός απόλυτου έρωτα και μοναδικά στέρεης αγάπης που την ταξιδεύει πάραυτα και στον ουρανό, στα σύννεφα του ονείρου, του άντρα της ζωής της. Μέσα απ΄τα δυο του μάτια, τα λόγια ή τη σιωπή των χειλιών του ακούει τη μελωδία της προσωπικής της ευτυχίας. Μέσα από εκείνον και την άδολη αγάπη τους, που μετράει από πάντα ξεπερνάει τους φόβους και τις ανησυχίες της.
Η γραφή της συχνά υποδηλώνει μια έγκλειστη, διάχυτη ευαισθησία με αποχρώσεις θλίψης συχνά πυκνά με τη μοναξιά να δεσπόζει ως εχθρά ύπουλη στη γωνία. Τη μοναχικότητα των ποιητών διαθέτει η ποιήτρια Κωνσταντίνα Ζαγάρη. Τα νοήματα της ποίησής της άλλοτε είναι αισιόδοξα κι άλλοτε απαισιόδοξα, όπως η μέρα με τη νύχτα, όπως οι δύο πλευρές του ατόμου, η φωτεινή και η σκοτεινή και οι εναλλαγές διάθεσης ανάλογα με τις καταστάσεις.
Ζωή, άνθρωποι, φιλίες, σχέσεις αγάπης μα και προδοσίας...: "
Μ΄ένα νερολούλουδο υπέβαλα τα σέβη μουστη μνήμη της αγνής φιλίας. " Αλλού γράφει : " Η γη δεν κάνει διακρίσεις δίνει σε όλους μια πατρίδα " διαβιβάζοντάς μας τόσο απλά και έντεχνα την αίσθηση του μάταιου.
Ονειροπλάστης η ποιήτρια χτίζει το σπίτι του ονείρου διεκδικώντας πάντα την καρδιά του αγαπημένου της και αφήνεται στα μαγικά της ταξίδια μέσω της ποίησης.
Γεμάτη αγάπη για τους αγαπημένους της απλώνει πάντα τα χέρια για μια στοργική αγκαλιά πνίγοντας ενίοτε το ή τα παράπονά της. "Απαγορευμένη πόλη είσαι κι όμως έχεις τις πόρτες ορθάνοιχτες " ( " Πόλη θλίψης " )
" 'Οπως η νύχτα άγνωστη "
Τη νύχτα ντύθηκε.
Λιτό μαύρο ρούχο
κεντημένο με τη διακριτική γοητεία αστεριών που αχνόφεγγαν.
Σαν χαμόγελο λυπημένο ήταν.
Η ομορφιά της αλλιώτικη έτσι την αγάπησε.
Ίσως γιατί τον έκανε να πιστέψει ότι όλα είναι πιθανά.
Όπως τη νύχτα την αγάπησε, που ονειρευόμαστε ό,τι μας λείπει
κι ό,τι δεν έχουμε.
Έτσι την αγαπά ακόμα
όπως τη νύχτα
που την ακολουθεί το ξημέρωμα.

Εύχομαι από καρδιάς καλοτάξιδο κι ένα ευχαριστώ στην ίδια και στις εκδόσεις " Άπαρσις " για την εμπιστοσύνη και τη συνεργασία μας. Η τελική μου εντύπωση με μία φράση για την παραπάνω ποιητική συλλογή : " Η ομορφιά βρίσκεται στο απέριττο. "

Με τιμή,
Ιωάννα Γ. Χρυσάκη
αρθρογράφος - λογοτέχνιδα

Αφήστε το σχόλιό σας