Για να μας γνωρίσετε...

Θεωρώντας το κάθε βιβλίο και, φυσικά, τον συγγραφέα του ως κάτι μοναδικό, αποφεύγουμε τις τυποποιημένες- μαζικές εκδόσεις, προσέχοντας την κάθε λεπτομέρεια από το χαρτί μέχρι το εξώφυλλο & τη βιβλιοδεσία, τολμώντας αρκετές φορές ειδικές χειροποίητες εκδόσεις.

Η φιλοσοφία των συν-εκδόσεων

Πρωτοστατούμε στο χώρο θεμελιώνοντας μια σχέση συνεργασίας με τους συγγραφείς μας, από τη δημιουργία και την προβολή ως την διακίνηση των βιβλίων σε εκατοντάδες βιβλιοπωλεία, χώρους τέχνης & πολιτισμού, βιβλιοθήκες κ.ά, χρησιμοποιώντας και τη φιλοσοφία της συν-έκδοσης...

Περισσότερα

ΣΕΜΙΝΑΡΙΑ - ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ

ΝΕΑ - ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ
Το εν λόγω ανάγνωσμα προκαλεί το αίσθημα της περηφάνιας, όχι μόνο στην Επιστήμη και στη Λογοτεχνία, που βρίσκουν επιτέλους κοινά εδάφη ανάπτυξης θεωριών οι οποίες δύνονται να αντικαταστήσουν με αποτελεσματικότητα τις ζωές μας, μα και ολάκερο το ανθρώπινο είδος. Συγχαρητήρια και καλοτάξιδο κύριε Λεωνίδα Χαζίρογλου.
Το βιβλίο Δικτατορία, πραγματεύεται τον πνιγηρό κόσμο που βιώνουμε και τον οποίο δεν θα πάψουμε ποτέ να βλέπουμε μπροστά μας είτε ως απειλή, είτε ως φάντασμα που πλανιέται πάνω απ’ τις κοινωνίες, έτοιμο να κατασπαράξει ό,τι πολυτιμότερο εκκολάπτεται, γεννιέται, υπάρχει, διαιωνίζεται, μετασχηματίζεται, σε χρήσιμο πνευματικό υλικό που θρέφει τον πολιτισμό μας. Ο πνιγηρός αυτός κόσμος πάντα έχει την ικανότητα να σκεπάζει με χώμα και λήθη, τους ορίζοντες και τις προοπτικές της κοινωνίας, των ανθρώπων και της χώρας.
Είναι σχετικά σπάνιο να συναντάς, στον χώρο μάλιστα των άμεσα εμπλεκόμενων όχι με τους πολιτικούς θώκους αλλά με την πολιτική δράση, βιβλία που να συνδυάζουν την ενδελεχή μελέτη και εκτενή παράθεση πληροφοριών, σε συνδυασμό με τη δίκαιη, αμερόληπτη και όμως πολιτικά ξεκάθαρη κριτική στους πολιτικούς αντιπάλους σου. Αυτό ακριβώς πετυχαίνει ο Γιώργος Αλεξάτος στην μελέτη του με τον ευρηματικό τίτλο, δάνειο όπως αποκαλύπτει Κυπρίων συντρόφων του, οι «Ελλαδέμποροι» των εκδόσεων Άπαρσις. Ίσως μάλιστα η ίδια η διαδρομή του Αλεξάτου, ανθρώπου που συμβολίζει όσο λίγοι, όσο ελάχιστοι, τον διπλό αγώνα όσων ήθελαν κάποτε να φέρουν τον βαρύ τίτλο του αριστερού ανθρώπου όχι ως μόδα κι επίδειξη, αλλά ως στάση ζωής που πηγάζει από την διμέτωπη προσπάθεια της καθημερινής επιβίωσης και της προσωπικής αυτοβελτίωσης (ως όχημα, όμως, για ένα όραμα που δεν παύει στιγμή να είναι και συλλογικό) να εξηγεί και τα ποιοτικά χαρακτηριστικά της νέας έντυπης προσπάθειάς του. Ο Γ. Αλεξάτος, βέβαια, δεν είναι νέος στο αναγνωστικό κοινό, αφού έχει εκδώσει κάποιες σημαντικές μελέτες: «Το τραγούδι των ηττημένων. Κοινωνικές αντιθέσεις και λαϊκό τραγούδι στη μεταπολεμική Ελλάδα» (β΄ έκδ. Κουκκίδα, 2014), «Η εργατική τάξη στην Ελλάδα. Από την πρώτη συγκρότηση στους ταξικούς αγώνες του Μεσοπολέμου» (β΄ έκδ. Κουκκίδα, 2015) «To Ιστορικό λεξικό του ελληνικού εργατικού κινήματος» (δ΄ έκδ. Κύμα, 2017) κ.ά. Ακόμη, δύο αξιόλογα λογοτεχνικά του βιβλία είναι η «Πλατεία Μπελογιάννη» (ΚΨΜ, 2010) και «Η παράξενη υπόσχεση» (Άπαρσις, 2012).
Είναι κάτι ελάχιστο παραπάνω από ένας χρόνος από τότε που πρωτοκυκλοφόρησε η δεύτερη ατομική ποιητική συλλογή της Κατερίνας Θανοπούλου, Άπνοια Μνήμη – και κάτι ελάχιστο παραπάνω από μια τετραετία απ’ την κυκλοφορία και πρώτη παρουσίαση, στο Πολιτιστικό Κέντρο Μελίνα Μερκούρη του Δήμου Αθηναίων, στις 9 Δεκεμβρίου 2015, της πρώτης ποιητικής συλλογής της, Λαβύρινθος Μνήμη. Μια παρουσίαση αξέχαστη, στην κυριολεξία με σημαίες και με ταμπούρλα, καθώς πλάι στον Σταμάτη Κραουνάκη, εκπροσώπους του αναπηρικού κινήματος και μένα, που είχαμε την τιμή να αναφερθούμε για πρώτη φορά δημόσια στην ποίηση της Κατερίνας, αποσπάσματα αυτής της ποίησης διαβάστηκαν από μια ομάδα σημαντικών ελλήνων ηθοποιών κι η παρουσίαση έκλεισε με ερμηνείες τραγουδιών με συμμετοχή και της Κατερίνας, που με την αφορμή θυμήθηκε έμπρακτα την εποχή που ακόμα έπαιζε και τραγουδούσε. Κι όμως, φαίνεται σαν να έχει περάσει μια αιωνιότητα και μια μέρα μέχρι τη σημερινή εκδήλωση. Έχοντας τη δυνατότητα να διαβάσουμε σήμερα τα ποιήματα και των δυο ποιητικών συλλογών της μαζί, η πρώτη μια επιλογή από τότε που άρχισε να γράφει ποίηση μέχρι και την καμπή του καλοκαιριού και φθινοπώρου του 2015, η δεύτερη με ποιήματα της τετραετίας που ακολούθησε, θα διαπιστώσουμε ότι δεν είναι μόνο ο τόσο πυκνός πολιτικά χρόνος που ξεγελάει όλους μας.