Κριτική του Μάρκου Σαριμανώλη για το βιβλίο "Πεζές σκέψεις δίχως ποίηση" της Κων/νας Ζαγάρη

Τρίτη, 16 Ιουλίου 2019
Κάποτε αναρωτήθηκε ένας φίλος, πώς γίνεται στο αόριστο και απροσδιόριστο σύννεφο της ποιητικής σκέψης, να υπάρχουν στιγμές όπου η λυρική αναζήτηση ενός διεξόδου από τις μεγάλες εκείνες αγωνίες του ανθρώπου, έχει τη δύναμη να συνθλίβει το πεπρωμένο. Τότε θυμάμαι του απάντησα πως αν δεν βγει χαράματα να συναντήσει τη ζωή, πώς μπορεί να έχει το σθένος και να ζητάει από τη νύχτα να του ανήκει... Σε λίγο ξημερώνει ...εδώ, στο λιμάνι της Αίγινας. Είπα σήμερα να συναντήσω τη ζωή με συντροφιά το κύμα και ένα βιβλίο... 
 
 
 
   
Στην ποιητική συλλογή "Πεζές σκέψεις δίχως (π)οίηση" η κ. Κωνσταντίνα Ζαγάρη μετουσιώνει την ύστατη ανάσα της σιωπής (Η χώρα της σιωπής, Το βάρος της σιωπής) σε νόημα, με μια ικανότητα τόσο αληθινή που μετακινεί το πεπρωμένο σε οριστικά ανύπαρκτη φύση. Παύει τον θάνατο με όπλο την αγάπη σε μια στιγμή, θαρρείς και έχει τον τρόπο να διαμορφώνει όπως εκείνη θέλει την Τρίτη διάσταση. Από εδώ, από αυτή τη ρωγμή εφορμά το μεγαλείο της έμπνευσης και απλώνει διάχυτο το φως του στον σκοτεινό κόσμο του υπαρκτού. Η ξεχωριστή δυναμική της ποιήτριας, διαφαίνεται ξεκάθαρα και στο ποίημα Ταυτότητα, ενώ στο ποίημα Έφυγε νύχτα καλοκαιριού, αναγνωρίζει μεν την ψευδότητα της ύπαρξης ως προς τον χρόνο, αλλά κλείνει την εισαγωγή της για ένα αληθινό και βαθιά θλιβερό γεγονός γράφοντας: "Άλλο όπλο δεν έχω, απ´ το να διηγούμαι ιστορίες ψεύτικες που τις πιστεύω..." Μέσα στις σελίδες της συλλογής δεν ξεχωρίζει ούτε μια λέξη ακαλαίσθητης ακολουθίας. Και αν ακόμα περίσσεψαν λέξεις, στο ποίημα Ανέμη φτιάχνει υφάδια και με ευγένεια ψυχής καλεί τον αναγνώστη για να του τα χαρίσει και να ντύσει με αυτά εκείνος τα δικά του παραμύθια. Στο ποίημα Διάλογος εαυτού, επιχειρεί μια δεύτερη προσέγγιση ο πνευματικός της εαυτός στην καθολικά άσχημη μνήμη της. Και ενώ στην πραγματικότητα συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο, το σώμα είναι πάντα αυτό που μένει και πονάει, σέρνει η στιγμή σαν ενοχή τα φαντάσματα του παρελθόντος και μέσα από ένα ρεαλιστικό πεδίο αυτοκριτικής χωρίς καμία επιστροφή εκδίκησης, με μοναδικό τρόπο υμνεί την εσωτερική ηρεμία, την Ειρήνη και την αρμονία. Διαβάζοντας τη συλλογή διαπίστωσα οτι μόνο κατα τη διάρκεια μιας μεγάλης αγωνίας, η κύηση μιας στεναχώριας μπορεί να φέρει Τεθλασμένες & καμπυλότητες σε έναν συνωστισμό ελπίδας, σχέσεων και εμπιστοσύνης... 
   
Ως αναγνώστης θα ήθελα να κλείσω το σημείωμά μου λέγοντας πως κάθε φορά, μια συνάντηση με ένα κείμενο είναι και ένα διαφορετικό ταξίδι σε έναν κόσμο ο οποίος μπορεί πραγματικά να μην μας ανήκει, αλλά φτιάχτηκε αποκλειστικά για εμάς. Και όσο κάποιες πεζές σκέψεις θα γεννάνε τέτοιους κόσμους, η ελπίδα θα ζει, η (π)οίηση θα ανθίζει και το πεπρωμένο αμίλητο θα μας κοιτάζει σαν να σκέφτεται: Αθέατο πρόσωπο η δυνατότητα...
   
Επιζητώντας επί χρόνια το βαθύτερο νόημα αυτής της δυνατότητας συνυπογράφω και ακολουθώ με πίστη το ένστικτο της ποιήτριας. Ως βιβλίο το συστήνω ανεπιφύλακτα, ως δώρο το θεωρώ πολύτιμο και ως ίχνος της ύπαρξης το θεωρώ ένα ανήσυχα ποιοτικό αποτύπωμα στην ατέλευτη γραμμή της οίησης, της ποίησης και φυσικά ...του χωροχρόνου.
 
ΜΑΡΚΟΣ ΣΑΡΙΜΑΝΩΛΗΣ
(συγγραφέας -στιχουργός
Αφήστε το σχόλιό σας
Σχόλια
17/7/2019 7:56 μμ
Περί "πεζών σκέψεων..."

Μετά από τέτοια κριτική σίγουρα θα διαβάσω το βιβλίο. Εύχομαι στην κυρία Ζαγάρη,να έχει μόνο τέτοιες κριτικές σε όλα τα έργα της!

Παύλος Παπανελόπουλος

18/7/2019 7:50 πμ
Αγγελική από Θεσσαλονίκη...

Μάρκο ακόμα μια φορά σε ευχαριστώ για την προτροπή. Είναι ακόμα ένα υπόδειγμα κριτικής. Λόγος μεστός, με ουσία και περιεχόμενο που αναγκάζει τον κάθε ποιοτικό αναγνώστη να ακολουθήσει. Η ποιήτρια θα πρέπει να νιώθει ευλογημένη που δέχτηκες να γράψεις την κριτική σου για το έργο της. Και φυσικά όλοι εμείς τυχεροί που σε ακολουθούμε. Θα φροντίσω να το αγοράσω σύντομα. Εύχομαι καλοτάξιδο και πάντα επιτυχίες. Συγχαρητήρια στις εκδόσεις ΑΠΑΡΣΙΣ.

20/7/2019 3:48 μμ
πεζές σκέψεις δίχως (π)οίηση

Αξίζουν τα συγχαρητήρια μας όλοι. Καταρχήν στην ποιήτρια για την κατάθεση ψυχής, μετά στον κύριο Σαριμανώλη για τη μοναδική κριτική του και φυσικά στις εκδόσεις ΑΠΑΡΣΙΣ για τη γενικότερη προσφορά τους στα Γράμματα. Ευχόμαστε πάντα τέτοιες όμορφες συνεργασίες!!!