Μάνος, Δημήτρης

Προβολή ως Πλέγμα Λίστα
Ταξινόμηση ανά
Εμφάνιση ανά σελίδα

Ο Κος ΤΑΔΕ

[H διατύπωση του τραγικού λόγου και η σχηματοποίησή του σε σκηνική πράξη, ως αφετηρία και θεατρικό δρώμενο, δεν έχουν μόνο την ανάγκη μιας μονοσήμαντης αποδοχής ή απόρριψης από τους αποδέκτες… … Ο τραγικός λόγος καθώς επαναδιατυπώνεται μεσ’ απ’ την σκηνική τελετουργία έχει την πιθανότητα να υ π α ρ ξ ε ι, αν το συστατικό του στοιχείο ως διαδικασία και σημαίνον, στηρίζεται στη δύναμη και στη δυναμική της διαλεκτικής. Αν δηλαδή εκθέτει τους σχεδιαστές και τους μηχανισμούς που συνθέτουν και συντηρούν το μύθο της ανθρώπινης περιπέτειας. Αν, χωρίς να αγνοεί τη μοναδικότητα του υποκειμενικού ε ί ν α ι, κατορθώνει ν’ αποκαλύπτει ή έστω να σχολιάζει δραστικά, τον περιβάλλοντα ιστορικό και κοινωνικό χώρο, που εντός του υπάρχει και δρα ο σύγχρονος άνθρωπος … Αν το θέατρο δεν είναι τόπος απόδρασης ή χλοερός τόπος ψυχαγωγίας, αλλά μια χρήσιμη, ίσως και επώδυνη συνάντηση με τη συνείδησή μας, την ατομική και τη συνολική, τότε στ’ αλήθεια το έργο του Δημήτρη Μάνου, με τις δραματικές του υπομνήσεις εξελίσσεται και λειτουργεί μέσα στους ακατάλυτους όρους του Αριστοτελικού «Καλού κ’ αγαθού».] ΝΑΣΟΣ ΝΙΚΟΠΟΥΛΟΣ κριτικός θεάτρου Πρώτη σκηνική παρουσίαση: «ΚΡΑΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΒΟΡΕΙΟΥ ΕΛΛΑΔΟΣ» – θ. σ: «ΥΠΕΡΩΟ» 1988-1989 (μετά από προσωπική εισήγηση του καλλιτεχνικού. δ/ντη. Μίνου Βολανάκη). Σκηνοθεσία: Δ. Έξαρχος. Σκηνικά – Κουστούμια: Μ. Σδούγκος.
10,00€