ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΚΑΡΟΥΣΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΉ "ΣΥΝΑΞΗ ΟΝΕΙΡΩΝ" ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΟΛΛΙΑ

Κυριακή, 29 Σεπτεμβρίου 2019

    

Όμιλία του Κώστα Καρούσου στο Polis art cafe-Αίθριο-Πεσμαζόγλου 5 Αθήνα 18/9/2019 ΄΄ΣΥΝΑΞΗ ΟΝΕΙΡΩΝ΄΄-ποίηση--Εκδ. Άπαρσις Αθήνα 2019 του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΟΛΛΙΑ

Εκλεκτοί προσκεκλημένοι φόλες και φίλοι σας ευχαριστώ για την παρουσία σας.Ο Γιώργος Κολλιάς-γεννημένος στα πάτρια-Αστακό Αιτωλ/νίας-κοινωνιολόγος-απόφοιτος Πανεπ. Λοτζ της Πολωνίας-ενεργός πολίτης στα κοινωνικά μας δρώμενα, εξέδωσε το πρώτο ποιητικό του ΄΄ΣΥΝΑΞΗ ΟΝΕΙΡΩΝ΄΄. O ποιητής -εκλεκτοί φίλοι-είναι σε μια μόνιμη διέγερση και διαστολή συναισθημάτων-προβληματισμών και λεκτικής-εκφραστικής διατύπωσης, όλων όσων προσλαμβάνει και αποκωδικοποιεί από τον ευρύτερο κοινωνικό του χώρο.Αυτή την πορεία της συνεχούς αφύπνισης κρατεί και πορεύεται ο ποιητής Γιώργος Κολλιάς, ζώντας το καθημερινό γεγονός, ταξινομείται και ο ίδιος σ΄αυτές τις κοινωνικές συνιστώσες του χώρου μας και πρωταρχικό του στοιχείο είναι η προσέγγιση της ψυχολογίας του ατόμου, ερευνώντας-πάντα- τις ακολουθίες και τις επιρροές που συνεκφράζονται και συνυπάρχουν μαζί μας. Το κοινωνικό γεγονός βαραίνει- ως ποιητική διέξοδος του ιδίου, μα γίνεται ταυτόχρονα το ζύγι ή το μέτρημα μιας ευρύτερης και γενικότερης κατάστασης στα δρώμενα. Γράφει σελ. 10, στο ποίημα του ΄΄Χαλάσματα ΄΄ ΄΄Χάρτινοι πύργοι // σε κινούμενη άμμο // χωρίς διαδρομές // μες στα χαλάσματα // Μονοπάτια άγνωστα // αχαρτογράφητα // Φοβάμαι //.Κοίτα απέναντι // μας σημαδεύουν // Πίσω μας // πυκνώνουν οι γραμμές//Μη φοβάσαι.Η σιωπή λυγάει // μπρος στον χείμαρρο που τραγουδάει // κατηφορίζει // προς το βουερό ποτάμι // του μέλλοντος // Μη φοβάσαι΄΄.Στίχοι αντίστασης, στίχοι παρηγορητικοί, στίχοι ψυχωμένοι στο καμίνι της καθημερινότητας, στίχοι που αφουγκράζονται το μέλλον, στίχοι κοινωνικής φωτογράφισης της εποχής, στίχοι προσδιοριστικής κοινωνικότητας και του ποιητή.
Ο Γιώργος Κολλάς εμπνέεται από κοινωνικό βίωμα που ολοκληρώνεται σε πρακτικό αποτέλεσμα προσωπικής ή ευρύτερης δημιουργίας, επικεντρωμένος στον σύγχρονο
άνθρωπο, στις επιθυμίες του, στα οράματά του και στη μελλοντική του σπορά.Ας προσεγγίσουμε τον ποιητή μέσω των στίχων του, γράφει,΄΄Εδώ μες στα σπιρτόκουτα // στενάζουν οι καρδιές // Στους δρόμους συνωστίζονται // οι έρημες ψυχές΄΄Εδώ συνυπάρχει η διπλή σκέψη του ατόμου με τον χώρο του και με το κοινωνικό γεγονός και ταυτόχρονα η διέξοδος από τη φθορά, με κοινές συνιστώσες δράσης και δημιουργίας. Το προσωπικό στοιχείο που γενικεύεται και αποκτά μια ιδιότυπη σχέση,ομαδικότητας και ψυχογραφίας. Γράφει, ΄΄Με μια φωτογραφία σου // αγέρι ανάλαφρο // μέσα στη νύχτα // περπατώ // σε μια πόλη που στολίστηκε τη λάμψη σου΄΄.Εδώ η ερωτική ερωτική διάθεση γίνεται ΄΄αγέρι ανάλαφρο΄΄ στη ζωή του και αποτελεί απάντηση στου προηγούμενους στίχους ΄΄και στις έρημες ψυχές των δρόμων΄΄Η πόλη απαλύνεται στη λάμψη του ερωτικού προσώπου. Είναι στιγμές προσωπικής γαλήνης, αυτοηρεμίας, οδοιπορίας και στοχασμού. Γράφει ο ποιητής, ΄΄Το εκκρεμές μεθυσμένο // ταλαντεύεται // στην άβυσσο της ψυχής σου //...ένα φιλί γεμάτο τριαντάφυλλα περιμένει΄΄. Εδώ ο χρόνος ταλαντεύεται ΄΄ως εκκρεμές΄΄και προ΄ι΄δεάζει το μέγεθος της αιωρούμενης αγάπης, που προσδοκά ένα αίσιο πέρασμα, σε άλλη διάσταση ερωτεύσιμη, ψυχική και συναισθηματική, και πιο κάτω γράφει, ΄΄Αγκομαχείς να φτάσεις στην Ιθάκη // όσο πλησιάζεις // τόσο απομακρύνεται΄΄.Είναι στίχοι-εκλεκτοί φίλοι- που βεβαιώνουν το αέναο ταξίδι στη ζωή,στη αγάπη, και στην ΄΄ΙΘΑΚΗ΄΄, αυτής που περικλείει συνοπτικά και εννοιολογικά και συμπερασματικά όλη την απόσταξη των παραπάνω στίχων, μένα στόχο διευρυμένο εσωτερικά και κοινωνικά.Το στοιχείο της αναζήτησης είναι ίδιον της ποιητικής ενδοχώρας κάθε δημιουργού και ο ποιητής Γιώργος Κολλιάς,το αναδιατάσσει -συχνά πυκνά- στην ποίησή του,ως κεντρικό μοχλό ανίχνευσης όλων των ενδιαφερόντων στη ζωή.. Υπάρχει μέσα στην ιδέα του στίχου όπως υπάρχει και στη ζωή. Ο στίχος του εύπεπτος, απλός, κατανοητός, χωρίς αυξομειώσεις ρητορισμού, τον εμπεριέχει το εκάστοτε γεγονός,
τον αναγεννά η μέθη της ερωτικής προσέγγισης, όπως και το απαύγασμα της κοινωνικής αναζήτησης. Ταυτίζεται στην ποίησή του μα τον καθημερινό άνθρωπο,έτσι το αισθητικό αποτέλεσμα του στίχου, είναι φως διαμπερές, είναι η αυτολύτρωσή του,είναι μαζί ο στόχος και επιθυμητό, όσο το πρακτέο και το πραγματικό.Ο ποιητής από τη φύση του, στοχάζεται, ονειρεύεται,πειραματίζεται και στην έκφραση,όπως και στη ζωή, και συνοδοιπορεί στα δρώμενα όπως και η ποίησή του, σημασία κι΄ αξιολογική αναφορά στο έργο του έχει, να κινείται πάντα μέσα στον κοινωνικό του χώρο και ο Γιώργος Κολλιάς το διατηρεί και το επιτυγχάνει. Η ποιότητα και η εμβέλεια της ποίησης -εκλεκτοί φίλοι- δε κρίνεται από εμάς, αλλά από τον χρόνο, από τη ζωή που ακολουθεί, από το πώς προσεγγίζεις τα γεγονότα και ποιο ρόλο αναθέτεις στον Στίχο και στον Άνθρωπο. Γράφει ο ποιητής, στο ποίημά του ΄΄Το Μυστικό΄ σελ. 11,΄΄Αντάμωσες τα κύματα // κι΄αυτά γαλήνεψαν // κόρη του ήλιου //Τα χά΄ι΄δεψες με το κορμί σου // κι΄ αυτά ημέρεψαν // Ηλιοβασίλεψες! // Ο ουρανός πήρε φωτιά // από τα βέλη σου // Βυθίστηκαν τ΄αστέρια // ν΄ αφουγκραστούν // το μυστικό σου΄΄Με λυρικό λόγο απευθύνεται στον Έρωτα-στην Αγάπη-στη Φύση, γίνεται διανθρώπινος,ο λόγος του αποκτά αμεσότητα, δύναμη και επικοινωνιακή οντότητα, εδώ διαφαίνεται πώς το στοιχείο της έμπνευσης ολοκληρώνεται μέσω της ερωτικής πανδαισίας και του πολύπτυχου συναισθήματος. Διαφαίνεται επίσης και η κρυμμένη του δυνατότητα,για πιο μεγάλα ποιητικά πετάγματα στο μέλλον. Όμως ο Γεώργιος Κολλιάς, στο μεγαλύτερο μέρος του βιβλίου του σπουδάζει τη ζωή και την πραγματικότητα-πάντα-στον αντίλογο της κοινωνικής ευημερίας, στις ανθρώπινες πραγματώσεις των ονείρων και στην έρπουσα καθημερινότητα, όταν απευθύνεται -με βαθύ συλλογισμό-στο ποίημά του ΄΄Αναζήτηση΄΄ σελ 17, σε κάθε καλόπιστο συνοδοιπόρο, όταν γράφει,΄΄Ανήμπορος μες στα συντρίμμια // αναζητάς τι έφταιξε ΄΄...κοιτάζοντας τα ΄΄παγωμένα βλέμματα ΄΄ του νέου, του κάθε δημιουργού και οραματιστή, που ΄΄δείχνουν τον ένοχο΄΄της μη πραγματοποίησης των στόχων της ζωής του. Ο προσωπικός όμως έρωτας της δημιουργίας, της επικοινωνίας, του Υπάρχειν και της Ερωτικής ανταπόκρισης -που προαναφέραμε- συνεχίζει παρά ταύτα νάναι ο σπόνδυλος κρίκος και της δικής του παρουσίας στα πράγματα. Γράφει σελ. 31, ΄΄Κοίταξε μες στα μάτια μου // να βρεις το μυστικό // και νιώσε την ανάσα μου // που λέει το σ΄αγαπώ ΄΄,και στη σελ. 35, ΄΄Κισσός αναρριχήθηκε // μια νύχτα στο κορμί σου // το γιασεμί ακούμπησε // και πήρε το φιλί σου ΄΄ Δεν απολλείπει - λοιπόν- ο έρωτας, που κινεί τα πάντα στη ζωή μας.Ο Γιώργος Κολλιάς,βαθιά μες στη ψυχή του, έχει πάντα ένα χαμόγελο, εμπιστεύεται τους νέους ΄΄διαβάζει την ελπίδα τους΄΄ όταν γράφει γι΄αυτούς σελ. 39, ΄΄Αδέσποτοι αγγέλοι // άνοιξαν τα φτερά τους΄΄. Ποιητής της ελπίδας και της υπομονής, του ονείρου και του οράματος, της αναζήτησης και του μόχθου.
Φίλτατε Γιώργο, σου εύχομαι από καρδιάς Υγεία- Αισιοδοξία και παντοτινή Δημιουργία στη ζωή σου και στην Οικογένειά σου --

 

Αθήνα -Αίθριον-Πεσμαζόγλου 5--18 / 9ου / 2019
Ο Κώστας Καρούσος είναι πρόεδρος της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών-κριτ.λογοτεχνίας και εικαστικός.

Αφήστε το σχόλιό σας