Ο Αθανάσιος Οικονόμου γράφει για το βιβλίο "Καραντί ξηράς" της Δήμητρας Μαρκοπούλου

Δευτέρα, 29 Μαρτίου 2021

ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ

 

Καραντί ξηράς της Δήμητρας Μαρκοπούλου

 

 

Η νεαρή φιλόλογος Δήμητρα Μαρκοπούλου μάς προκαλεί το θαυμασμό για την οξυδέρκεια με την οποία καταγράφει 30 μικρά αφηγήματα στην πρόσφατη έκδοση του βιβλίου της «καραντί ξηράς» από τις εκδόσεις «Άπαρσις». Μια φουσκοθαλασσιά ανερμήνευτη είναι το «καραντί» στη γλώσσα των ναυτικών. (Έχει, βέβαια, την επιστημονική της εξήγηση). Μια φουσκοθαλασσιά έμπνευσης διαθέτουν τα μικρά διηγήματα της Μαρκοπούλου, που όλα στρέφονται γύρω από την ίδια σχεδόν θεματική (επιδημία-καραντίνα-εγκλεισμός-απαγορευτικά μέτρα-χειραγώγηση μαζών).   

Το θαυμαστότερο όλων είναι το ότι η συγγραφέας ολοκληρώνει τη δομή του διηγήματος σε πολύ βραχύ πραγματικό χρόνο. Με εύστοχες φράσεις (και με λέξεις ακόμα) επιφέρει την αναγκαία ανατροπή που χαρακτηρίζει το διήγημα, καθώς και την κλιμάκωση στο τέλος, την επίταση, τη διάταση, τον παροξυσμό που ήδη από τις πρώτες σειρές (ακόμα και από τον τίτλο) έχουν αδήλως προεπισημανθεί. Έτσι, πάντα μας αιφνιδιάζει και κρατά σε αδημονία το πνεύμα μας, απαιτώντας από εμάς μια ξεκάθαρη ανταπόκριση.

 

Ένα πνεύμα λεπτής ειρωνείας διατρέχει τα κείμενα που στηλιτεύουν την κοινωνική αδιαφορία, τη φοβική απομόνωση, τον ανερμήνευτο και ιδεοληπτικό φόβο, τη «ρατσιστική» προκατάληψη, τον ψυχαναγκασμό της βολικής ρουτίνας των σχέσεων, τη διάψευση του ανεκπλήρωτου έρωτα (του Αντέρωτα). Είναι αυτά μια δεύτερη, παράλληλη θεματική που η συγγραφέας έχει τον απαιτούμενο οπλισμό εμπειρίας και γνώσης για να τα χειριστεί στο χαρτί. Και είναι ο τρόπος τής συγγραφέως να ασκεί μια δριμύτατη κοινωνική κριτική με τα πιο λιτά μέσα, με προσφυέστατες αντιθέσεις, με ένα παιχνίδισμα στην επιλογή των ζευγών των εννοιών που αντιπαραθέτει.

Και μέσα σε όλα αυτά διακρίνει κανείς την ανάδυση μιας σπουδαίας ποιήτριας, όχι μόνο μιας ποιητικής ψυχής, αλλά και μιας θεραπαινίδας της Ποιητικής Τέχνης που αρθρώνει τον ποιητικό της λόγο αβίαστα και με μεγάλο διανοητικό εκτόπισμα, χωρίς να χάνει σε συναισθηματικότητα και σε ενσυναίσθηση. Η Μαρκοπούλου έχει τη συγκομιδή του ποιητικού της λεξιλογίου σωρευμένη και έχει φτάσει στην άρθρωση της πρώτης ποιητικής της γραμματικής. Απομένει λίγος χρόνος ακόμα για να μας εκπλήξει και με την «επιφάνεια» της ποίησής της.  

 

Όπως θα καταλάβει κανείς, μελετώντας το βιογραφικό της, η Μαρκοπούλου έχει αναπτύξει κοινωνικές δράσεις και μετέχει ενεργά στη διαμόρφωση ενός φιλαναγνωστικού πολιτισμού που ξεπερνά τα όρια των σπουδαστηρίων (συλλογικών και ατομικών) και που σύντομα θα τη φέρει κοντά και σε άλλες τέχνες.

 

Της ευχόμαστε να ξετυλίξει το κουβάρι των δυνατοτήτων της με τον πιο αγαστό τρόπο και να κατακτήσει κορφές-αιχμές πνευματικές, χορεύοντας πάνω στο «πρώτο [Καβαφικό] σκαλί» με την άνεση μιας επιδέξιας και καλογυμνασμένης μπαλαρίνας.

 

Αθανάσιος Δημ. Οικονόμου

24.3.2021

Αφήστε το σχόλιό σας