Συνέντευξη της Δήμητρας Μαρκοπούλου στους "Θεματοφύλακες Λόγω Τεχνών" για το βιβλίο της "Καραντί ξηράς"

Πέμπτη, 25 Φεβρουαρίου 2021

Συνέντευξη – Δήμητρα Μαρκοπούλου

Σήμερα, στους Θεματοφύλακες Λόγω Τεχνών, φιλοξενούμε τη φιλόλογο και συγγραφέα Δήμητρα Μαρκοπούλου, με αφορμή την κυκλοφορία του βιβλίου της «Καραντί ξηράς» από τις Εκδόσεις Άπαρσις.

Ρωτάει η Αγγελίνα Παπαθανασίου

Καλησπέρα. Σας ευχαριστούμε πολύ για τη συνέντευξη που μας παραχωρείτε. Πριν μιλήσουμε για τη συλλογή διηγημάτων σας που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις Εκδόσεις Άπαρσις, θα ήθελα να σας ρωτήσω πώς προέκυψε η συγγραφή στη ζωή σας; Ήταν όνειρο ζωής; Είναι ανάγκη έκφρασης;

Δ.Μ.: Η τέχνη υπήρξε και συνεχίζει ν’ αποτελεί καταφύγιο για όλους εκείνους τους «αλαφροΐσκιωτους», που δεν βολεύονται μέσα στην πραγματικότητα. Ανέκαθεν, λοιπόν, ζητούσα έναν τρόπο φυγής. Τον έβρισκα στα ταξίδια, τη ζωγραφική και τη γραφή. Γραφή ερασιτεχνική, ημερολογιακή. Σκόρπιες σκέψεις δηλαδή, κάθε που ένιωθα πόνο. Εξάλλου, αν δεν πονέσεις, πώς θα γράψεις; Ανάγκη έκφρασης λοιπόν, γιατί είμαι από κείνους που κρατούν μεγάλο φορτίο μέσα τους και γυρεύουν να το αποθέσουν κάπου, να το κάνουν «τραγούδι», να το ξορκίσουν και να το μοιραστούν εμμέσως.

Το βιβλίο σας «Καραντί ξηράς» περιλαμβάνει τριάντα μικροδιηγήματα που αναφέρονται στην πρώτη καραντίνα που μας επιβλήθηκε λόγω της πανδημίας. Γράφτηκαν με σκοπό να εκδοθούν ή ως μια ανάγκη καταγραφής των συναισθημάτων σας εκείνη τη δύσκολη περίοδο για όλους μας;

 

Καραντί ξηράς - Δήμητρα Μαρκοπούλου 

Δ.Μ.: Δεν είχα στο μυαλό μου να εκδώσω διηγήματα. Δεν μ’ άρεσε να βγαίνω μπροστά και να εκτίθεμαι. Όλα ξεκίνησαν από τον λογοτεχνικό διαγωνισμό των Εκδόσεων Άπαρσις. Η συνέχεια ήρθε αβίαστα. Το φορτίο της καραντίνας ήταν μεγάλο, αλλά εγώ έγραψα αναλογιζόμενη γενικά τα βάσανα του κόσμου. Στο βιβλίο περιγράφονται λιτά κάποιες από τις «καραντίνες» της ζωής μας. Υπάρχουν άνθρωποι που ζουν χρόνια απομονωμένοι είτε λόγω κάποιας ασθένειας ή αναπηρίας, είτε λόγω μοναξιάς, λόγω ανέχειας, προσφυγιάς, προκατάληψης, πένθους, ανεργίας. Έχουν πατήσει pause στη ζωή εδώ και χρόνια. Τι να τους πει η καραντίνα; Μπορεί για κάποιους ν’ αποτελεί και βάλσαμο αυτή η παύση. Μπορεί να είναι η κανονικότητά τους.

Διαβάστε την άποψή μας για το βιβλίο: Καραντί ξηράς

Διαβάζοντας το βιογραφικό σας, έμαθα ότι διηγήματά σας έχουν διακριθεί σε λογοτεχνικούς διαγωνισμούς. Αντιλαμβάνομαι ότι το διήγημα είναι το αγαπημένο σας λογοτεχνικό είδος. Υπάρχουν σκέψεις στο μέλλον να ασχοληθείτε και με άλλο λογοτεχνικό είδος; Από τη βραχεία φόρμα να περάσετε στη συγγραφή ενός μυθιστορήματος;

Δ.Μ.: Το διήγημα και δη οι μπονσάι ιστορίες είναι ένα δύσκολο είδος, γιατί καλείσαι μέσα σε λίγες γραμμές να αποδώσεις όλο το νόημα με ευφάνταστη έναρξη, κορύφωση και καταληκτική αιχμή. Ευτυχώς είχα ασκηθεί αρκετά σ’ αυτό το λογοτεχνικό είδος μέσα από το μεταπτυχιακό που παρακολούθησα στη Δημιουργική Γραφή. Το θέμα των ιστοριών δεν προβάλλεται ευθέως, αλλά με τρόπο συμβολικό και υπαινικτικό, προκαλώντας στο τέλος την έκπληξη του αναγνώστη. Όσο για το μυθιστόρημα, θα ήθελα πολύ να το τολμήσω… Ίδωμεν…

Δυστυχώς, δώδεκα μήνες μετά την εμφάνιση του ιού, η καραντίνα καλά κρατεί. Θα μπορούσε και πάλι να σας τροφοδοτήσει με νέα διηγήματα; Θα εστιάζατε περισσότερο στην κρατική παρουσία/απουσία ή θα είχατε και πάλι ήρωες απλούς, καθημερινούς ανθρώπους που βιώνουν τον κατ’ οίκον εγκλεισμό;

Δ.Μ.: Νομίζω ότι τέλειωσα πια με την καραντίνα, αλλά ο άνθρωπος, ο απλός, καθημερινός, με τα πάθη, τις έγνοιες και τα λάθη του, εξακολουθεί να παραμένει στο κέντρο της σκέψης μου.

Ποια είναι τα επόμενα συγγραφικά σας σχέδια;

Δ.Μ.: Μελλοντικά θα ήθελα ν’ ασχοληθώ με κάτι που να έχει και ιστορικό ενδιαφέρον, χρησιμοποιώντας ίσως και κάποιο ιδίωμα. Σ’ αυτή τη φιλοσοφία μ’ αρέσει πολύ η γραφή του Ισίδωρου Ζουργού, αλλά και το αξεπέραστο Γκιακ του Δημοσθένη Παπαμάρκου, που χρησιμοποιεί το αρβανίτικο ιδίωμα.

Λίγο πριν ολοκληρώσουμε τη συνέντευξη, θα θέλατε να πείτε κάτι στους αναγνώστες μας;

Δ.Μ.: Θα τους προέτρεπα να γράφουν και μ’ αυτό τον τρόπο να… διαγράφουν τους καημούς τους. Είναι ψυχοθεραπεία η γραφή…

Σας ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο σας και σας εύχομαι καλή δημιουργική συνέχεια.

Δ.Μ.: Σας ευχαριστώ και εγώ θερμά για τη φιλοξενία. Να είστε καλά.

Αφήστε το σχόλιό σας