RSS

Νέα

Σ ́αυτή τη δύσκολη εποχή της αυτοσυγκέντρωσης, της αναπόλησης, του ποιητικού στοχασμού και της επαναφοράς βιωμάτων, εικόνων ζωής και ταξιδεμένης αναζήτησης, νέων κοινωνικών προσανατολισμών και πρακτικής, ο ποιητής, Δημήτρης Καρούσης, επανέρχεται με την συλλογή του ́ ́Πορεία αειπέλαγη ́ ́ δραπετεύοντας από το πεντάγραμμο της καθημερινότητας και απλά, με του πόθου και του οίστρου τη σκυτάλη, να αναστήσει στιγμές έρωτα, φιλίας, αγάπης, μνήμης, ενθύμησης, ψυχικής αγαλλίασης, και κοινωνικής εγκαρτέρησης. Αρμενίζει με τους ́ ́ψιθύρους των αφρών ́ ́ και τις ́ ́ευωδιές των ασφοδέλων ́ ́, με λαμπρό καταφύγιο το ζωοποιό στοιχείο της ποίησης, ́ ́ξοπίσω απ ́ τη γραμμή του ορίζοντα ́ ́, και μ ́ ένα φυλαχτό κρυμμένο, ξενιτιάς και ταξιδιού, με ́ ́πορεία αειπέλαγη ́ ́, άλλοτε πικρής μελαγχολίας, άλλοτε στοχαστικός και μοναχικός, άλλοτε φτερωμένος από στιγμές συνύπαρξης και ανάτασης, άλλοτε τρυφερός και ευτυχής με τα γεννήματα και τ̓ απρόσμενα της ζωής, και άλλοτε καλόκαρδος και ονειροπόλος, παλεύοντας με την αποδοχή των επιλογών της ζωής, ειλικρινής-μηνυματοφόρος-συναισθηματικός και καρτερικός, πάντα ως θεατής και δικαστής των γεγονότων της ζωής, στις συμπληγάδες της σημερινής πραγματικότητας, ενδοσκοπικός και αέναος κωπηλάτης της ποιητικής του ενδοχώρας, κάνοντας το στίχο του, δυναμικό μεταφορέα κοινωνικότητας και προσωπικής δημιουργίας. Έτσι η θάλασσα, η πόλη, ο χρόνος, ́ ́το επέκεινα του έρωτα ́ ́, οι επιλογές, οι μεταλλαγές της φύσης και της ψυχής, η αφοπλιστική φιλία, ο λυγμός και η συχνή δραπέτευση από την στατικότητα των πραγμάτων, οι συγκυρίες της στιγμής κλπ, του αναζωπύρωσαν τον ενθουσιασμό της υπαρκτικής του παρουσίας και συνέχειας, τροφοδοτώντας, συχνά-πυκνά, και το γλυκασμό του ποιητικού του οίστρου, για πολλές και συχνές ψυχικές ανατάσεις. Γράφει, ́ ́Οσφράνθηκα την Άνοιξη // ...να φτερουγίζει βόλτες η ψυχή μου // ...Και πορευτήκαμε δακρύων ατραπούς // λησμονημένοι... // ..στο τελικό του βίου ισολογισμό // ...απόντες από λύπες και χαρές και τέχνες... ́ ́. Ουσιαστικά η ποίηση του εδώ, ανατροφοδοτεί την προσωπικότητά του στο κοινωνικό μας γίγνεσθαι, με ζωντάνια, σπουδή, και ηθελημένο χρώμα κοινωνικής και ποιητικής δημιουργίας. Ο ποιητής αναθάλλει και ουσιώνεται στην αναζήτηση, στη μνήμη και βασικά στο πλούσιο συναίσθημα που επενδύει στο ποιητικό του έργο. Κοινωνικό πρόσωπο, με τις αξιώσεις που η ζωή πραγματεύεται, δικαιώνοντας, την ανθρώπινη πορεία του και την ενεργό παρουσία του στα δρώμενα.
Πρόκειται για ένα υπέροχο κείμενο με άκρως λυρική γραφή. Ένα βιβλίο που μπορεί να διαβαστεί τόσο από παιδιά, όσο και από ενήλικες. Αναφέρεται στην απώλεια και το πένθος. Εξαιρετική είναι και η εικονογράφηση του βιβλίου, όπου η εικαστικός Κικί Περιβολάρη έχει δημιουργήσει υψηλής αισθητικής εικόνες, πραγματικά έργα τέχνης, που ταιριάζουν απόλυτα στη λυρικότητα του κειμένου.
Αφορμή της έμπνευσής μου για το συγκεκριμένο αυτό βιβλίο στάθηκε η αγωνία που έχω, ως απλός άνθρωπος, για το φλέγον θέμα της κακοποίησης των ζώων, που έχει πάρει πολύ μεγάλες διαστάσεις στη χώρα μας. Η κακοποίηση των ζώων δυστυχώς δεν είναι σύγχρονο φαινόμενο, έχει διαχρονικό χαρακτήρα και αυτό ακριβώς φανερώνει την αδυναμία μας ως κοινωνία να το αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικά. Πραγματικά πιστεύω ακράδαντα ότι η ευαισθητοποίηση στο θέμα το φιλοζωικό και το περιβαλλοντικό θα πρέπει να ξεκινάει από πολύ νωρίς. Από τη νηπιακή ακόμα ηλικία θα πρέπει να εγχαράξουμε τις αξίες του αλτρουισμού, του εθελοντισμού, της φιλοζωίας και να φυτέψουμε τον σπόρο μέσα στις ψυχές των παιδιών μας που θα ανθίσει στην ώριμη ηλικία τους. Έτσι λοιπόν προσπάθησα μέσα σε αυτό το βιβλίο να επικοινωνήσω με τα παιδιά στη δική τους μαγική γλώσσα, να τους δώσω να καταλάβουν ότι οφείλουμε να σεβόμαστε όλα τα έμβια όντα. Να τα προστατεύουμε γιατί είναι συναισθανόμενα όντα, τα οποία βιώνουν όπως κι εμείς τον πόνο, τη δίψα, την πείνα, την εγκατάλειψη αλλά και την κακοποίηση. Η ανατροπή σε αυτό το παιδικό βιβλίο είναι ότι τα ζώα που πρωταγωνιστούν μέσα σε αυτό, παρουσιάζουν όλες τις παιδικές διακυμάνσεις, τις σκανδαλιές, τις αταξίες, τον φόβο, τη χαρά, την αισιοδοξία και καθετί που χαρακτηρίζει τα ίδια τα παιδιά. Με μία υπέροχη εικονογράφηση του Κώστα Κοφίνα και τη συμμετοχή της συναδέλφου Νάντιας Μπαράκου (με μια γκραβούρα της). Ενώσαμε τις δυνάμεις μας με τις Εκδόσεις Άπαρσις με στόχο τη διαμόρφωση της φιλοζωικής κουλτούρας των μικρών μας φίλων.
Το όνομά του είναι συνδεδεμένο με μια από τις καλύτερες εποχές του ελληνικού τραγουδιού, την εποχή του Νέου κύματος, ένα μουσικό κίνημα που εξέφραζε ένα αισιόδοξο ρομαντισμό και οι δημιουργοί του είχαν ευγένεια και ήθος. Τα τραγούδια τους λιτά, βασισμένα σε λίγα όργανα, ήταν λυρικά, ερωτικά, κοινωνικά. Ήταν μια γνήσια καλλιτεχνική έκφραση, μια κατάθεση ψυχής και ακούγονταν στις μικρές μπουάτ της Πλάκας. Με αφορμή την πρόσφατη κυκλοφορία από τις εκδόσεις Άπαρσις του νέου δίσκου - βιβλίου: Νότη Μαυρουδή «Ξαφνικοί επισκέπτες», η «Εποχή» άδραξε την ευκαιρία να συνομιλήσει μαζί του.