Filter by:

Clear All
Min: 0,00€ Max: 15,00€
0 15

Υπό Έκδοση

Προβολή ως Πλέγμα Λίστα
Ταξινόμηση ανά
Εμφάνιση ανά σελίδα

Η ΥΣΤΑΤΗ ΥΛΗ

Κότσιφας, Ανδρέας
Η ζωή μια ταπετσαρία υφαντή. Όλα κεντημένα πάνω της. Αυτά που υπήρξαν και θα έρθουν. Αυτά που τώρα ζούμε. Όλα. Όσα αισθανθήκαμε και όσα μετανιώσαμε να πούμε. Σκιές ερριμμένες. Όλα πάνω της κεντίδια. Κοίτα. Σπίτια. Αγροτικά. Επαύλεις και υποστατικά. Κάρα και άλογα. Φορέματα και λούσα. Αγροί, εδώδιμα και αποικιακά. Λέξεις, λέξεις και πάλι λέξεις. Ειπωμένες, ανείπωτες. Όλα, κεντημένα, μια Βίβλος αυτή η ταπισερί της ζωής μας. Από το Α στο Ω, όσοι διαβάζουν ευαγγέλια. Μην χάνουμε χρόνο. Κοίτα. Πλήρωσε εισιτήριο πόνου η μητέρα σου, για να σε βάλει μέσα να δεις. Κοίτα, για κοίτα Jonas. Κοίτα πιο κοντά, πιο καθαρά. Τα πρόσωπα των ανθρώπων. Εντάξει, τις φιγούρες τις διακρίνεις. Από μακριά συμπληρώνεις τα κενά. Ισότητα του νου, το μοτίβο. Για κοίτα πιο προσεκτικά όμως. Πλησίασε, μην φοβάσαι. Να φοβάσαι όσο δεν βλέπεις. Πλησίασε. Κάτι λείπει. Τα πρόσωπα. Έχουν ξεθωριάσει. Εσύ τα ξεθωριάζεις, εντεταλμένος. Εσύ, δρώντας με ανέκκλητο πληρεξούσιο κάθε ανθρώπου που υπήρξε, υπάρχει και θα υπάρξει, ακούσιο. Κατ’ εντολή του και για λογαριασμό του, καλύτερα τώρα παρά ποτέ, παρά μετά τη δρασκελιά από το ρείθρο…
Η ζωή μια ταπετσαρία υφαντή. Όλα κεντημένα πάνω της.
Αυτά που υπήρξαν και θα έρθουν. Αυτά που τώρα ζούμε.
Όλα. Όσα αισθανθήκαμε και όσα μετανιώσαμε να πούμε.
Σκιές ερριμμένες. Όλα πάνω της κεντίδια. Κοίτα. Σπίτια.
Αγροτικά. Επαύλεις και υποστατικά. Κάρα και άλογα.
Φορέματα και λούσα. Αγροί, εδώδιμα και αποικιακά. Λέξεις,
λέξεις και πάλι λέξεις. Ειπωμένες, ανείπωτες. Όλα,
κεντημένα, μια Βίβλος αυτή η ταπισερί της ζωής μας. Από
το Α στο Ω, όσοι διαβάζουν ευαγγέλια. Μην χάνουμε χρόνο.
Κοίτα. Πλήρωσε εισιτήριο πόνου η μητέρα σου, για να σε
βάλει μέσα να δεις. Κοίτα, για κοίτα Jonas. Κοίτα πιο κοντά,
πιο καθαρά. Τα πρόσωπα των ανθρώπων. Εντάξει, τις
φιγούρες τις διακρίνεις. Από μακριά συμπληρώνεις τα κενά.
Ισότητα του νου, το μοτίβο. Για κοίτα πιο προσεκτικά όμως.
Πλησίασε, μην φοβάσαι. Να φοβάσαι όσο δεν βλέπεις.
Πλησίασε. Κάτι λείπει. Τα πρόσωπα. Έχουν ξεθωριάσει. Εσύ
τα ξεθωριάζεις, εντεταλμένος. Εσύ, δρώντας με ανέκκλητο
πληρεξούσιο κάθε ανθρώπου που υπήρξε, υπάρχει και θα
υπάρξει, ακούσιο. Κατ’ εντολή του και για λογαριασμό του,
καλύτερα τώρα παρά ποτέ, παρά μετά τη δρασκελιά από το
ρείθρο…
 

Επιμέλεια κειμένων: Αναστασία Κισόγλου
Μακέτα εξωφύλλου: Κατερίνα Θανοπούλου
Ηλεκτρονική επεξεργασία: GA+S Graphic Arts & Spot Ltd / Γιώτα Περμάχου
Τεχνική επιμέλεια-παραγωγή: Ernesto N. Bauman

Πού μπορώ να το βρω;

 

Ο ΦΙΟΓΚΟΣ

Ταγκούλη, Φωτεινή
Δεν σε γουστάρω φίλε, άσε με ήσυχη, με πνίγει η τόση αφοσίωσή σου, έχεις κολλήσει σα βδέλλα επάνω μου και με ρουφάς με απληστία. Είσαι λαί- μαργος και λάγνος. Σε βαρέθηκα, σε σιχαίνομαι, δε θέλω να σε βλέπω. Είσαι αμμώδης και σκοτει- νός. Δε μ’αφήνεις στιγμή σε ησυχία. Καιροφυλα- κτείς από τη γωνία απέναντι και εισβάλλεις απρό- σκλητος. Σου τα έδωσα όλα. Λες πως θα βρεις κι άλλα, αφού μ’ έχεις αδειάσει. Κάτι ξέρεις εσύ πα- ραπάνω που εγώ αγνοώ. Με πλησιάζεις χορεύον- τας σαν Πάνας. Δεν σου προβάλλω αντίσταση. Με ξεγελάς και εισδύεις κρυφά. Είσαι απρόβλεπτος και αιφνιδιαστικός. Αν και γνωρίζω από εισχωρή- σεις, κάθε φορά είναι και διαφορετικά μαζί σου. Υποκύπτω στη γοητεία σου και στα έξυπνα κόλπα σου, πώς με καταφέρνεις κάθε φορά; Είσαι σαν διαφορετικός εραστής, μυστηριώδης και απόκρυ- φος, το ύφος σου σκοτεινό, με δεσμεύεις και σε θέλω τυφλά, σε επιθυμώ έντονα.
Δεν σε γουστάρω φίλε, άσε με ήσυχη, με πνίγει η 
τόση αφοσίωσή σου, έχεις κολλήσει σα βδέλλα
επάνω μου και με ρουφάς με απληστία. Είσαι λαί-
μαργος και λάγνος. Σε βαρέθηκα, σε σιχαίνομαι,
δε θέλω να σε βλέπω. Είσαι αμμώδης και σκοτει-
νός. Δε μ’αφήνεις στιγμή σε ησυχία. Καιροφυλα-
κτείς από τη γωνία απέναντι και εισβάλλεις απρό-
σκλητος. Σου τα έδωσα όλα. Λες πως θα βρεις κι
άλλα, αφού μ’ έχεις αδειάσει. Κάτι ξέρεις εσύ πα-
ραπάνω που εγώ αγνοώ. Με πλησιάζεις χορεύον-
τας σαν Πάνας. Δεν σου προβάλλω αντίσταση. Με
ξεγελάς και εισδύεις κρυφά. Είσαι απρόβλεπτος
και αιφνιδιαστικός. Αν και γνωρίζω από εισχωρή-
σεις, κάθε φορά είναι και διαφορετικά μαζί σου.
Υποκύπτω στη γοητεία σου και στα έξυπνα κόλπα
σου, πώς με καταφέρνεις κάθε φορά; Είσαι σαν
διαφορετικός εραστής, μυστηριώδης και απόκρυ-
φος, το ύφος σου σκοτεινό, με δεσμεύεις και σε
θέλω τυφλά, σε επιθυμώ έντονα.
 
Επιμέλεια κειμένων: Μαρία Φουσταλιεράκη
Σχεδιασμός εξωφύλλου: Γεωργία Αλεβιζάκη
Ηλεκτρονική επεξεργασία: GA+S Graphic Arts & Spot Ltd / Γιώτα Περμάχου

Πού μπορώ να το βρω;

 

ΥΠΟΘΕΣΗ ΓΝΩΡΙΜΙΑΣ

Μήτραινας, Κώστας

 
Επιμέλεια κειμένων: Αναστασία Κισόγλου
Μακέτα εξωφύλλου: Κατερίνα Θανοπούλου
Ηλεκτρονική επεξεργασία: GA+S Graphic Arts & Spot Ltd / Γιώτα Περμάχου
Τεχνική επιμέλεια - παραγωγή: Ernesto N. Bauman

Πού μπορώ να το βρω;

 

ΤΡΥΦΕΡΟΤΗΤΑ ΓΙΑ ΞΕΝΟΥΣ

Κωνσταντινίδης, Βασίλης
Στις 8 Σεπτεμβρίου ώρα 20.15 ακριβώς, μια γυναίκα έτρεξε πανικοβλημένη στην παραλιακή λεωφόρο, μες στα αίματα και φώναζε αλλοπρόσαλλα: «Βοήθεια, βοήθεια!!! Είχαμε ατύχημα…». Δεν υπήρχε ιδιαίτερη κίνηση στη λεωφόρο, γιατί τις Κυριακές, και ειδικά αργά, όλοι μαζεύονταν στα εστιατόρια και τα παγωτατζίδικα και τρώγανε. Η παρέα πήγαινε βολτούλα με το φορτηγάκι. Παρά λίγο να την πατήσουνε, καθώς ο οδηγός την είδε τελευταία στιγμή. Κατατρόμαξαν και κατέβηκαν και οι πέντε κάτω να δούνε τι συμβαίνει. «Τι πάθατε, κυρία;». Τους κοίταζε κλαμένη και ματωμένη και δεν μπορούσε να απαντήσει. Φαινόταν να έχει ζήσει την πιο δύσκολη εμπειρία της ζωής της. «Ατύχημα με τ’ αυτοκίνητο», κατάφερε να ψελλίσει. «Πού έγινε το ατύχημα;», τη ρώτησε ο πιο ψηλός της παρέας. Εκείνη, έχοντας μια μόνιμη ρυτίδα στο πρόσωπο από τη φρίκη, δεν κατάφερε να απαντήσει ξανά αλλά άρχισε να προχωράει μπροστά, αργά στην αρχή και στη συνέχεια τρέχοντας, και αυτόματα στη στροφή του δρόμου έκανε έναν απότομο ελιγμό και χάθηκε στον γκρεμό, με τα παιδιά να την ακολουθούν ξωπίσω προσπαθώντας να καταλάβουν τι ήθελε να τους δείξει.

Στις 8 Σεπτεμβρίου ώρα 20.15 ακριβώς, μια γυναίκα έτρεξε πανικοβλημένη στην παραλιακή λεωφόρο, μες στα αίματα και φώναζε αλλοπρόσαλλα: «Βοήθεια, βοήθεια!!! Είχαμε ατύχημα…».
Δεν υπήρχε ιδιαίτερη κίνηση στη λεωφόρο, γιατί τις Κυριακές, και ειδικά αργά, όλοι μαζεύονταν στα εστιατόρια και τα παγωτατζίδικα και τρώγανε.
Η παρέα πήγαινε βολτούλα με το φορτηγάκι. Παρά λίγο να την πατήσουνε, καθώς ο οδηγός την είδε τελευταία στιγμή. Κατατρόμαξαν και κατέβηκαν και οι πέντε κάτω να δούνε τι συμβαίνει.
«Τι πάθατε, κυρία;».
Τους κοίταζε κλαμένη και ματωμένη και δεν μπορούσε να απαντήσει. Φαινόταν να έχει ζήσει την πιο δύσκολη εμπειρία της ζωής της.
«Ατύχημα με τ’ αυτοκίνητο», κατάφερε να ψελλίσει.
«Πού έγινε το ατύχημα;», τη ρώτησε ο πιο ψηλός της παρέας.
Εκείνη, έχοντας μια μόνιμη ρυτίδα στο πρόσωπο από τη φρίκη, δεν κατάφερε να απαντήσει ξανά αλλά άρχισε να προχωράει μπροστά, αργά στην αρχή και στη συνέχεια τρέχοντας, και αυτόματα
στη στροφή 
του δρόμου έκανε έναν απότομο ελιγμό και χάθηκε στον γκρεμό, με τα παιδιά να την ακολουθούν ξωπίσω προσπαθώντας να καταλάβουν τι ήθελε να τους δείξει.

Επιμέλεια κειμένων: Μαρία Φουσταλιεράκη
Μακέτα εξωφύλλου: Γεωργία Αλεβιζάκη
Ηλεκτρονική επεξεργασία: GA+S / Γιώτα Περμάχου
Τεχνική επιμέλεια - παραγωγή: Ernesto N. Bauman

Πού μπορώ να το βρω;

 

 

 

ΑΣΑΛΕΥΤΕΣ ΝΥΧΤΕΣ

Φουσταλιεράκη, Μαρία
[…Βιαζόταν να κλειδώσει την κεντρική πύλη. Αφού βεβαιώθηκε πως δεν υπήρχε ψυχή εκεί γύρω, έβγαλε μια άλλη, μια ασημένια σφυρίχτρα από την αριστερή του τσέπη και άρχισε να σφυρίζει δυνατά. Ήταν το σύνθημα. Από τους παιδικούς τάφους ακούστηκε φασαρία· φωνές και γέλια. Ένα ένα τα παιδιά, σήκωναν τα καπάκια από τα φέρετρα και αφού τέντωναν τα ποδαράκια τους για να ξεμουδιάσουν, έβγαιναν με ένα σάλτο και έτρεχαν να παίξουν με τα καινούργια τους παιχνίδια. Τα μικρότερα παιδιά και τα βρέφη που δεν περπατούσαν ακόμα, τσίριζαν από ανυπομονησία όσο περίμεναν κάποιο από τα μεγαλύτερα να τα σηκώσει αγκαλιά και να τα βγάλει έξω. Το νεκροταφείο μετατράπηκε σε παιδική χαρά. Τα φώτα από τα καντήλια έφεγγαν αρκετά και μαζί με το λιγοστό φως του φεγγαριού, τα βοηθούσε να μην σκοντάφτουν πάνω στα μάρμαρα. Μόλις άρχισε να ξημερώνει, αποκαμωμένα από το παιχνίδι χασμουρήθηκαν, τεντώθηκαν, χτένισαν τα μαλλάκια τους, τίναξαν καλά καλά τα βρόμικα χώματα από τα καλά τους ρουχαλάκια και γύρισαν ήσυχα ήσυχα στα νεκρικά τους κρεβατάκια για να κοιμηθούν ως το βράδυ που θα σφύριζε πάλι ο φύλακας την ασημένια σφυρίχτρα.]

[…Βιαζόταν να κλειδώσει την κεντρική πύλη. Αφού βεβαιώθηκε πως δεν υπήρχε ψυχή εκεί γύρω, έβγαλε μια άλλη, μια ασημένια σφυρίχτρα από την αριστερή του τσέπη και άρχισε να σφυρίζει δυνατά. Ήταν το σύνθημα. Από τους παιδικούς τάφους ακούστηκε φασαρία· φωνές και γέλια.

Ένα ένα τα παιδιά, σήκωναν τα καπάκια από τα φέρετρα και αφού τέντωναν τα ποδαράκια τους για να ξεμουδιάσουν, έβγαιναν με ένα σάλτο και έτρεχαν να παίξουν με τα καινούργια τους παιχνίδια.

Τα μικρότερα παιδιά και τα βρέφη που δεν περπατούσαν ακόμα, τσίριζαν από ανυπομονησία όσο περίμεναν κάποιο από τα μεγαλύτερα να τα σηκώσει αγκαλιά και να τα βγάλει έξω.

Το νεκροταφείο μετατράπηκε σε παιδική χαρά. Τα φώτα από τα καντήλια έφεγγαν αρκετά και μαζί με το λιγοστό φως του φεγγαριού, τα βοηθούσε να μην σκοντάφτουν πάνω στα μάρμαρα.

Μόλις άρχισε να ξημερώνει, αποκαμωμένα από το παιχνίδι χασμουρήθηκαν, τεντώθηκαν, χτένισαν τα μαλλάκια τους, τίναξαν καλά καλά τα βρόμικα χώματα από τα καλά τους ρουχαλάκια και γύρισαν ήσυχα ήσυχα στα νεκρικά τους κρεβατάκια για να κοιμηθούν ως το βράδυ που θα σφύριζε πάλι ο φύλακας την ασημένια σφυρίχτρα.]

Επιμέλεια κειμένων: Αναστασία Κισόγλου
Σχεδιασμός εξωφύλλου: Γεωργία Αλεβιζάκη
Ηλεκτρονική επεξεργασία: GA+S Graphic Arts & Spot Ltd / Σπύρος Βάθης
Τεχνική επιμέλεια - παραγωγή: Ernesto N. Bauman

Πού μπορώ να το βρω;