Νέες Εκδόσεις

Β' έκδοση επαυξημένη 

Μια διαφωνία έντονη, επιφανειακή και τελικά ανούσια, δεν είναι παρά μια ενοχλητική φασαρία χωρίς σκοπό, κάτι που στον Κάλαμο ονομάζεται ξέλεξη. Καμιά φορά παραμονεύει και κάνας μπάτσος· όχι ένας αστυνομικός ούτε ένα ιταλικό φιλί, αλλά μια ανάστροφη ξεγυρισμένη.

Οι λέξεις του Καλάμου είναι κατά τι πιο ευχάριστες, ίσως και παιχνιδιάρικες – όπως μια κοκαρίκα (κουκούτσι) στο καρπούζι, έχουν χρώμα γύρω τους. Παραμένουν απίστευτα ταιριαστές στον τόπο τους, αλλά απαιτούν εγγύτητα κάθε είδους για να τις νιώσεις… Να ’σαι παιδί ή κοντά στο νησί.

Σε προφταίνουν όμως στα σίγουρα, όσο κι αν μεγαλώσεις ή ξανοιχτείς. Όπως τα μπάξια που δένονται στα γρήγορα για να σε συνοδεύσουν στο καΐκι, είναι πάντα ξέχειλες, και δένουν μέσα τους την αγάπη για τον τόπο. Ακούγονται και λέγονται αλλιώς μετά τον κάβο. Είναι προσωπικές αλλά και δημόσιες. Αξίζει να τις φυλάξουμε, για να μας γυρίσουν πίσω στον χρόνο, αλλά και να μας φέρουν πιο κοντά.

Λίγα λόγια για τη νέα έκδοση:

Σχεδόν έξι χρόνια μετά το πρώτο βιβλιαράκι για τις λέξεις του Καλάμου, κυκλοφορεί μια νέα, επαυξημένη έκδοση (με επεξηγηματικές φράσεις και πολύ περισσότερα λήμματα) από τα αδέλφια Γιώτα και Γιώργο Καραγιάννη. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρουν για την ανάγκη της νέας έκδοσης και τις λέξεις, «χωρίς μια φράση να ταιριάξουν, έμοιαζαν άψυχες σ’ αυτόν που τις έβλεπε για πρώτη φορά… Και σε μας όμως φαινόντουσαν κάπως μισές, σπρωγμένες να βγουν ανέτοιμες σε δημόσιο βήμα. Αν και πρόκειται για επανέκδοση, σκοπίμως δεν αλλάξαμε τα εισαγωγικά κείμενα, έστω και αν κάποια πράγματα έχουν αλλάξει: καΐκια, καπετάνιοι, μικρές λεπτομέρειες...». O αναγνώστης θα βρει νέες λέξεις που συγκεντρώθηκαν εν τω μεταξύ, πολλές εκφράσεις, παραδείγματα και μικρές αναλύσεις για τα λήμματα, για μια ντοπιολαλιά ενός μικρού νησιού της άγονης γραμμής του Ιονίου που ίσως του θυμίσει τον δικό του τόπο. Βλέπετε, το βιβλιαράκι δεν είναι λεξικό· είναι συλλογή ακουσμάτων, συχνά αστείων αλλά πάντοτε συνδεδεμένων με εικόνες γνώριμες για κάθε μικρό ελληνικό χωριό.

Επιμέλεια κειμένων: Γιώτα Καραγιάννη
Σχέδια: Δημήτρης Σιώτος
Τεχν. επιμ. - παραγωγή: ErnestoN. Bauman

Πού μπορώ να το βρω;

Άραχθος

Τέλη του 19^ου αιώνα, στην Ήπειρο και στα Τζουμέρκα. Ένας αταίριαστος έρωτας ενός ληστή με μια καθωσπρέπει νέα, κόρη υψηλόβαθμου αστυνομικού, συγκλονίζει την κοινωνία! Ο ληστής προδίδεται από τον αδερφικό του φίλο για την αγάπη. Ο ένας καταξιωμένος και «καθαρός» με αξιώματα κι ο άλλος αγκαλιά με τον θάνατο.

Η μοίρα φέρνει τα παιδιά προδότη και προδομένου στο μονοπάτι του έρωτα. Αμφισβητήσεις, διλήμματα, απόρριψη, αποδοχή. Η δύναμη της αγάπης θριαμβεύει!

Η συνάντηση

Μεσοπόλεμος και κατοχή. Η πορεία και η ένωση δύο βασανισμένων ψυχών από το Αιγαίο και τη Μάνη. Ο άνδρας μεγαλωμένος από μια γυναίκα που νόμιζε μάνα του ως τον θάνατό της. Χαμένος στα σκοτάδια της αμνησίας από τορπιλισμό πολεμικού πλοίου. Η νέα από μικρή σε ξένα χέρια, σκληρά δοκιμασμένη, βρίσκεται στα πρόθυρα φυλάκισης για φόνο, αντιστεκόμενη σε απόπειρα βιασμού.

Η συνάντησή τους στο νοσοκομείο του Ερυθρού Σταυρού είναι η αφετηρία της κοινής τους πορείας.

Ο μετανάστης

Δεκαετία του 1950. Η ζωή του μετανάστη της Αυστραλίας. Με το ζόρι στον πόλεμο της Κορέας. Στα εργοστάσια της Μελβούρνης βιώνει τον ρατσισμό και την απανθρωπιά. Γνωρίζει τη ζωή των αυτόχθονων της Αυστραλίας. Η φιλία με έναν Αβορίγινα είναι μια όαση στην άχαρη ζωή του.

Το πείσμα για να στεριώσει στο νέο τόπο τον σπρώχνει στη σκληρή δουλεία και στην επιτυχία. Φτάνει στο υψηλότερο επίπεδο της κοινωνίας. Ο μεγαλύτερος έρωτάς του, η σύζυγός του, τον προδίδει. Ζει με δύο καημούς: την εγκατάλειψη και τον κατήφορο του παιδιού του στον κόσμο των ουσιών. Το τέλος έρχεται σκληρά και αναπάντεχα όταν το παιδί του βρίσκει τον δρόμο της επιστροφής.

Επιμέλεια κειμένων: Δήμητρα Καραναστάση
Σχεδιασμός εξωφύλλου: Γεωργία Αλεβιζάκη
Ηλεκ. επεξεργασία: GA+S Graphics Arts & Spot Ltd
Τεχν. επιμ. - παραγωγή: Ernesto N. Bauman

Πού μπορώ να το βρω;

Η ιστορία πέρασε στους θρύλους και από τους θρύλους πέρασς πια στους μύθους.

Κι εδώ εγώ θα σου πω μια ιστορία ιστορημένη από τη γιαγιά μου, που ζει στις μέρες τις δικές μου, για τότε που την όρκισαν με σιωπή φωνές γυναικών βγαλμένες απ' τη γη, τσιρίζοντας σαν σίφουνας.

Η Ανδρονίκη, η γιαγιά μου, κάρφωσε το μαχαίρι σε χώμα που νόμισε απάτητο.

Κι έτσι ξύπνησε ψυχές που άρχισαν να σκούζουν. Γυναίκες ζωντανές και πεθαμένες, ψυχές, στοιχεία και στοιχειά μπλεχτήκανε σε παρεξήγηση. 

Και για την τρομάρα που πήρε και για την καλή της την καρδιά, δώρο της κάνανε τη γνώση των περασμένων και των μελλούμενων απ' την καλή και απ' την ανάποδη. 

Τη βάλανε να ορκιστεί στο αιώνιο το νερό της λίμνης πως σε πρόσωπο ζωντανό δεν θα μιλήσει για όλα αυτά που πλέον ξέρει.

Κι έτσι κι εγώ με τρόπο έμμεσο θα σου τα πω και κάνε μετά εσύ όπως νομίζεις..

Κράτα ό,τι καταλαβαίνεις...

Επιμέλεια κειμένων: Αντωνία Παυλάκου, Κωνσταντίνος Κωστέας
Ηλεκ. επεξεργασία: GA+S Graphics Arts & Spot Ltd
Τεχν. επιμ. - παραγωγή: Ernesto N. Bauman

Πού μπορώ να το βρω;