Με μεγάλη έκπληξη διάβασα την ποίηση του Περουβιανού Ποιητή Carlos Orquendo, «Άπαντα τοπία», που δεν είναι γνωστός στο πλατύ ελληνικό αναγνωστικό κοινό, από τις εκδόσεις Άπαρσις. Μια δίγλωσση έκδοση (ελληνικά-ισπανικά) του ποιητικού έργου του Περουβιανού συγγραφέα, που έγινε υπό την αιγίδα της κυβέρνησης του Περού στο πλαίσιο των εορτασμών της διακοσιετηρίδας από την ανεξαρτησία του. Τη βιογραφία του ποιητή, οι αναγνώστες μπορούν να τη βρουν στο διαδίκτυο.
Στη συλλογή αυτή υπάρχουν θεωρητικά κείμενα για να καταλάβουν οι αναγνώστες την Περουβιανή ποίηση του De Amat. Αναζήτησα την καθηγήτρια Ιβηροαμερικάνικης και Ελληνικής Λογοτεχνίας αλλά και συντονίστρια της πρωτοποριακής αυτής σπάνιας ποιητικής συλλογής, Claudia Costanzo, που με μια ομάδα επιμελητών και μεταφραστών εργάστηκε σκληρά και έφεραν στη χώρα μας αυτό το εξαίσιο πόνημα.
Τα ποιήματα της συλλογής αγγίζουν τον ρεαλισμό του σήμερα, προβληματίζουν, είναι αυτοβιογραφικά αφού διακρίνονται μέσα σ’ αυτά προσωπικές εμπειρίες, συναισθήματα. Το α’ ενικό πρόσωπο που χρησιμοποιεί στα περισσότερα ποιήματα, τα κάνει πιο άμεσα. Διαβαίνει τον δικό του μοναχικό ποιητικό δρόμο, βάζοντας όμορφες λέξεις ως μαγιά, να περπατήσει σταθερά στα επόμενα ποιητικά βήματα του.
Μικρές ιστορίες που πονάνε, ιστορίες που φεύγει ο φόβος και μένει η ενοχή. Ιστορίες που έρχονται από μια μαϊμού σ΄ έναν ναυτικό και τις μεταμορφώνει σε βιβλίο. Πώς έγινε τελικά συγγραφέας και πουλά τρελά ο εκδοτικός οίκος; Λέξεις, γλώσσα, Κένταυροι, τέρατα, γάτοι μαθημένοι σε καβγάδες, λιοντάρια, θεοί και μοίρες, Ηρακλής και Ανταίος, η ιστορία και η μυθολογία ως πρωταγωνίστριες σε κάποια άλλα κεφάλαια, οι νεκροί και οι ζωντανοί που συνυπάρχουν στις γραμμές του. Μπαίνει τελικά η λέξη ΤΕΛΟΣ στο μυθιστόρημα; Θέλει η μαϊμού να ξεμπλεχτεί από τον κόσμο της γραφής ή θέλει να ορίσει αυτή πού θα μπει η τελεία;
Εξήντα χρόνια μουσική, έξι βιβλία, διεθνείς διακρίσεις, άπειρες δισκογραφικές συμμετοχές. Ονειρευτήκαμε, ταξιδέψαμε με τις μουσικές του. «Άκρη δεν έχει ουρανός», «Πρωινό τσιγάρο» ήταν τα πρώτα μου ακούσματα. Οι μουσικές του με συντρόφευσαν όλα τα όμορφα χρόνια και με ενέπνευσαν ακούγοντας σας και γράφοντας τα δικά μου ποιητικά έργα. Τον έχω ακούσει σε συναυλίες του, τον απόλαυσα στη μουσική σκηνή του καφέ Παράσταση στα Εξάρχεια.
Τούτη η συνέντευξη δίνεται με αφορμή του τελευταίου του βιβλίου από τις εκδόσεις Άπαρσις, «Επίκαιρα και διαχρονικά». Χρονογραφήματα που προβληματίζουν, που τσιγκλούν τις ευαίσθητες χορδές μας.Η τιμή που μου έκανε είναι μεγάλη…