Νέα

Τα μικρά κείμενα της Λιάνας, στο «Μην τη φοβάσαι τη νύχτα…» είναι ποικίλα. Στο πρώτο μέρος του βιβλίου, στην ομάδα που ονομάζεται «Μικρές σαββατιάτικες ιστορίες», υπάρχουν πολλά κείμενα που θα τα κατατάσσαμε στην κατηγορία «ερωτικά». Άλλα, σ’ αυτήν την ομάδα, αλλά και στις ομάδες κειμένων που ονομάζονται «ιστορίες του λοκ ντάουν» αλλά και «ιστορίες μιας χρονιάς» θα τα χαρακτηρίζαμε «κοινωνικά» -στα «κοινωνικά θα βάζαμε και τα αποκλειστικά «γυναικεία», τα «φεμινιστικά» και τα «προσφυγικά». Άλλα, είναι εντελώς «προσωπικά». Άλλα, πάλι «νοσταλγικά».

Ο Στέλιος Γιαννακόπουλος κατέθεσε επιτέλους το πολυαναμενόμενο -από πολλούς αλλά κυρίως από την ίδια την ιστορία- αμανάτι του. Δηλαδή ένα βιβλίο που συνοψίζει την πορεία του στη ζήση και τη δράση του ως ηχολήπτης στο ιστορικό εργοστάσιο της Κολούμπια. Δεν ήταν δα και πολλοί οι ηχολήπτες που λειτούργησαν στο περίφημο κτίριο του Περισσού (Ριζούπολη). Τα δάχτυλα των χεριών φτάνουν και περισσεύουν για να μετρηθούνε. Και δεν είναι και απλή περίπτωση ο Γιαννακόπουλος, γιατί πέρα απ’ την επάρκειά του ως επαγγελματίας, είναι σαν χαρακτήρας ξεχωριστός, η ματιά του έχει διεισδυτικότητα, ακρίβεια και ο λόγος του είναι πολυεπίπεδος. Από το 1962 έως και το 1982 αποτύπωσε στην Κολούμπια διαμάντια της ντόπιας αλλά και διεθνούς δισκογραφίας, οπότε μιλά από «πρώτο χέρι» για πρόσωπα και πράγματα.

Σήμερα θα σας μιλήσω για μια ολόφρεσκη ποιητική συλλογή, τα "Μπλε τετράδια" του Αλέξανδρου Ψαρρά, που κυκλοφόρησε τον περασμένο Ιούλιο από τις εκδόσεις Άπαρσις. Ο δημιουργός σπούδασε στη Φυσικομαθηματική σχολή κι έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στις Μαθησιακές Δυσκολίες και τη Διοίκηση Εκπαιδευτικών Μονάδων. Επιμορφώθηκε σε θέματα Εκπαίδευσης, Ιστορίας και Πολιτισμού, Νέων Τεχνολογιών. Εργάστηκε στον ιδιωτικό και στον δημόσιο τομέα,καθώς και ως ελεύθερος επαγγελματίας. Υπηρέτησε ως εκπαιδευτικός της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης. Η ποίησή του κινείται στα μονοπάτια της λυρικής αφηγηματικής γραφής. Ο λόγος του είναι μεστός, ζωηρός, με γλαφυρές εικόνες, εμπνευσμένα σχήματα και βαθιά συγκίνηση. Η πένα του αναμετρά τον χρόνο ,ξεδιπλώνει αναμνήσεις, νοσταλγεί. Μεθά στην αναζωογονητική πηγή του έρωτα. Καθρεφτίζει το όνειρο, άλλοτε το ζωντανό, ενίοτε το ματαιωμένο, κάποτε το αλλαγμένο από τα σενάρια της ζωής. Παλεύει με τη λογική και το συναίσθημα, φιλοσοφεί. Θα ανταμώσουμε με τη σκέψη του ποιητή Αλέξανδρου Ψαρρά μέσα από οκτώ ποιήματα από τα ελπιδοφόρα "Μπλε τετράδια"! Καλοτάξιδα!!!

Στην ποιητική αυτή συλλογή ανακατεύονται μέσα η κοινωνική κριτική, η ιστορία αλλά και η μυθολογία με ένα όμορφο τρόπο. Έτσι ο συγγραφέας συνομιλεί με διάφορους φιλοσόφους για να κάνει κριτική στην κοινωνική παρακμή, καθώς εδώ δεν ΄΄έχουμε με μια απλή παράθεση ονομάτων που υπήρξαν αυθεντίες στον ιδεολογικό πόλεμο (τότε θα μιλούσαμε για επίδειξη γνώσεων).Αντίθετα ο ποιητής φαίνεται ότι έχει κατανοήσει πλήρως τις φιλοσοφικές τους επιταγές και συνομιλεί γόνιμα μαζί τους .Το ίδιο κάνει με μύθος και με ιστορικές μορφές και γεγονότα του παρελθόντος (εδώ μου θυμίζει βέβαια Καβάφη).Το αρχαίο παρελθόν που τόσο πολύ παρουσιάζεται μέσα σε αυτή τη συλλογή δεν έχει να κάνει με σωβινισμούς και άλλα τέτοια αλλά αντίθετα με πανανθρώπινες αξίες όπως ο οικουμενισμός.