Νέα

Σήμερα, στους Θεματοφύλακες Λόγω Τεχνών, φιλοξενούμε τη συγγραφέα Μαρία Μαλανδρίνου, με αφορμή την κυκλοφορία του βιβλίου της «Η Τρίτη εκδοχή» από τις Εκδόσεις Άπαρσις. Ρωτάει η Αγγελίνα Παπαθανασίου

Πρόκειται για ένα βιβλίο που διαβάζεται απνευστί σχεδόν και κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον των αναγνωστών μέχρι το τέλος, αποδεικνύοντας ότι υπάρχουν Έλληνες συγγραφείς που γράφουν καλά αστυνομικά μυθιστορήματα. Βρήκα πολύ ενδιαφέρον το προφίλ του Λεωνίδα Γαμπέτα που δεν συνάδει με την εικόνα που έχουμε σχηματίσει στο μυαλό μας για τους αστυνομικούς. Ένας καλλιεργημένος αστυνομικός, λάτρης των βιβλίων, ανήσυχο πνεύμα. Νομίζω ότι μπορεί κάλλιστα να πρωταγωνιστήσει σε πολλά βιβλία ακόμα, εξιχνιάζοντας μυστήρια.

Ο Γιώργος Κολλιάς γεννήθηκε στον Αστακό Αιτωλοακαρνανίας και σπούδασε Κοινωνιολογία στο πανεπιστήμιο του Λότζ της Πολωνίας. Είναι επιστημονικός συνεργάτης του Ινστιτούτου εργασίας της ΓΣΣΕ από το 1994 και έχει συμμετάσχει σε πολυάριθμους κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες. Το 2019 παρουσίασε την πρώτη του ποιητική συλλογή με τίτλο «Σύναξη Ονείρων». Η ποίησή του είναι πολιτική, ποίηση του δημόσιου βίου και του κοινωνικού προβληματισμού. Συχνά την χαρακτηρίζει λακωνικότητα και επιγραμματικότητα, άλλα και η βαθύτητα των νοημάτων. Μια ποίηση ταγμένη στον αγώνα για κοινωνική πρόοδο. Έκτος από συντοπίτης μου, είναι και αγαπητός φίλος και ήταν μεγάλη χαρά που απάντησε στις ερωτήσεις μου. Ας δούμε, όμως, τι είχε να μας πει… «Η ποίηση με κέρδισε γιατί μου κράτησε το χέρι χωρίς να με κρίνει. Μου είπε το εξής απλό και συνάμα απελευθερωτικό. Μίλα!!!!»

Ο μεγάλος περίπατος των ονείρων Τα όνειρα τελικά περπάτησαν στη γη. Αυτό έγινε καθόλα αντιληπτό από το αποτέλεσμα της κίνησής τους, ένα παράδοξο αποτύπωμα που άφησαν στο χώμα, κατά τον συνεχή τους δρόμο, έχοντας αναπτύξει από πολύ νωρίς τον μηχανισμό της όρθιας στάσης και βάδισης στα δυο τους πάντα πόδια, παράλληλα αποκτώντας όλες τις γνωστές σε εμάς ανθρώπινες συνήθειες. Έδειξαν στη διάρκεια της διαδρομής τους την πορεία, την ανάβαση προς την ουτοπία, αφού πρώτα κυνηγήθηκαν, σταυρώθηκαν, κυλίστηκαν στις λάσπες, περνώντας μέσα από την πυρά της ανθρώπινης δράσης, της κορύφωσης των κυοφορούμενων ιδεών τους, για να μετουσιωθούν πάλι και να αναχθούν στην καθαρότερη μορφή τους, αυτή της πιο αποκρυσταλλωμένης θεωρίας.