Νέα

Υποψία βάσιμη: Σήμερα υπάρχουν περισσότεροι γραφείς ποιημάτων από αναγνώστες. Υποψία, γιατί οι ένοχοι γι’ αυτό το διαρκές και συλλογικό έγκλημα οφείλουν να αναζητηθούν: η ποίηση είναι πρώτα από όλα μια επικοινωνιακή πράξη και η ποιητική επικοινωνία έχει καταργηθεί· εκτός αν νοείται ως τέτοια η ανταλλαγή συλλογών που μένουν αδιάβαστες ή η ανάρτηση λυρικών πονημάτων στο διαδίκτυο. Υπάρχουν, βέβαια, και οι Επώνυμοι Ποιητές..

Σε μία εποχή που το διαδίκτυο κυριαρχεί, η πληροφορία ως επί το πλείστον τρέχει και χάνεται. Κάποτε λέγαμε για τη δύναμη και την ένταση της αλλαγής εικόνας στα δελτία ειδήσεων της τηλεόρασης, φανταστείτε τι συμβαίνει τώρα σε έναν αχανή ιστότοπο. Είναι όμως κάποιοι άνθρωποι που δεν αφήνουν την μνήμη να σβήσει κι είναι αποφασισμένοι να αφήσουν ένα έργο ως “παρακαταθήκη” στην επομένη γενιά. Μία τέτοια πολυσύνθετη προσωπικότητα είναι ο Αντώνης Μποσκοΐτης (Δίφωνο, Μετρονόμος, LIFO, Έθνος, Ελευθεροτυπία, Documento). Το όνομα του μας ταξιδεύει στον χώρο της δημοσιογραφίας και πιο συγκεκριμένα των συνεντεύξεων.

Μοιράστηκαν το «κρατικό βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Συγγραφέα» για την εκδοτική χρονιά 2020. Είναι η ποιήτρια Ηλέκτρα Λαζάρ και ο πεζογράφος Μιχάλης Μαλανδράκης. Η πρώτη για την ποιητική της συλλογή «Αγια Νήπια» Εκδόσεις Απαρσις και ο δεύτερος για το πεζογράφημα “Patriot” Εκδόσεις Πόλις.

Σας ευχαριστώ ιδιαίτερα για την χαρά και την τιμή να παρευρεθώ ανάμεσα σε εκλεκτούς ομιλητές, στο πλαίσιο της παρουσίασης του βιβλίου του φίλου Χρήστου Τρικαλινού. Είναι χαρά και τιμή, μιας και αποτελεί για μένα μια ευχάριστη και ανακουφιστική ανάπαυλα από άλλες, ιδιαίτερα απαιτητικές δραστηριότητες, μια ευκαιρία να εντρυφήσω στο αυτοβιογραφικό έργο ενός ανθρώπου με εγνωσμένη διαδρομή στον επιστημονικό και δημόσιο χώρο. Είναι χαρά και τιμή, επίσης, γιατί η έκδοση του συγκεκριμένου βιβλίου δεν απαντά μόνο στην ανάγκη του συγγραφέα να καταγράψει ένα χρονικό ζωής, μια πολυκύμαντη και συναρπαστική προσωπική πορεία.